Pies laboratoryjny Horáka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pies laboratoryjny Horáka
Ośmiomiesięczna suka czeskiego łaciatego psa

Pies laboratoryjny Horáka, Czeski łaciaty pies (czes. Horákův laboratorní pes, Český strakatý pes) – rasa psa przeznaczona do badań i doświadczeń laboratoryjnych, stworzona przez czeskiego kynologa Františka Horáka.

Do powstania tej rasy wykorzystane były wielorasowce należące do Instytutu Akademii Nauk w Pradze. Kryteriami jakimi kierował się Horák dokonując selekcji były:

  • znaczna płodność suk,
  • bezproblemowe utrzymanie szaty,
  • zdolność wychowywania licznych miotów.

Aby uzyskać jednolity pod względem genetycznym materiał, niezbędny do badań, František Horák stosował chów wsobny. Hodował psy w dwóch wersjach wielkościowych. Większe, o masie około 20 kilogramów, wykorzystywane były do badań z zakresu chirurgii i przeszczepów. Osobniki o wadze około 10 kilogramów służyły do badań farmakologicznych oraz układu nerwowego.

František Horák nigdy nie starał się o uznanie psa laboratoryjnego przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI), ponieważ z założenia rasa ta nie była przeznaczona do prywatnych hodowli.

Ogólna charakterystyka[edytuj]

Pies laboratoryjny Horáka posiada umaszczenie trójbarwne (czarne z żółtym i białym), rozmieszczenie barw jest takie jak u Airedale terriera mającego białe znaczenia. Odmiana większa psa laboratoryjnego jest bardziej umięśniona i ma silny kościec, o usposobieniu spokojnym. Wersja mniejsza psa laboratoryjnego jest w budowie suchsza, o usposobieniu ruchliwym i żywym. Obydwa typy mają sierść odpowiedniej długości (nie za długą i niezbyt krótką) zapewniającą im ochronę przed chłodnymi warunkami atmosferycznymi oraz niepotrzebującą specjalnej pielęgnacji.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]