Pietro Capuano (zm. 1214)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pietro Capuano
Kardynał prezbiter
Popiersie Pietro Capuano
Popiersie Pietro Capuano
Kraj działania  Państwo Kościelne
Miejsce urodzenia Amalfi
Data śmierci 30 sierpnia 1214
legat papieski w Polsce i Czechach
Okres sprawowania 1196-1198
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 20 lutego 1193
Celestyn III
Kościół tytularny San Marcello

Pietro Capuano (zm. 30 sierpnia 1214) – włoski teolog, filozof i kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Amalfi i został mianowany kardynałem w 1193 roku przez papieża Celestyna III[1]. W 1195-96 był gubernatorem Benewentu i legatem w królestwie Sycylii. Pod koniec 1196 Celestyn III wysłał go z misją legacką do Czech i Polski. W 1197 nakazał w Polsce stosować kościelną formę zawierania małżeństwa oraz wprowadził celibat dla duchowieństwa. Do Rzymu powrócił na początku 1198 roku, gdzie w międzyczasie wybrany został nowy papież Innocenty III. Niedługo potem kardynał został przez niego wysłany do Francji w celu doprowadzenia do rozejmu francusko-angielskiego, który miał umożliwić udział możliwie dużej liczby wojsk z tych krajów w planowanej krucjacie. Misja zakończyła się zawarciem 5-letniego rozejmu. W 1202 roku wraz z kardynałem Soffredo został ustanowiony legatem papieskim przy wojskach IV krucjaty, nie zyskał jednak autorytetu wśród Wenecjan. Nie był obecny przy zdobyciu przez krzyżowców Konstantynopola, gdyż w pewnym momencie odłączył się od głównej armii i udał bezpośrednio do Lewantu, gdzie uczestniczył w rozwiązywaniu wielu lokalnych problemów, zarówno politycznych jak i kościelnych. Po upadku Konstantynopola wywiózł relikwie św. Andrzeja do rodzinnego miasta Amalfi. W 1211 wybrano go na patriarchę Konstantynopola jednak elekcja ta nie zyskała aprobaty papieża. Zmarł w Viterbo.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

W. Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984, s. 117-124