Państwo Kościelne
| 756–1870 (z przerwami) | |||||
| |||||
| Hymn: Gran Marcia Trionfale (1857–1870)[1] (Wielki Marsz Triumfalny) | |||||
| Ustrój polityczny | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Stolica | |||||
| Data powstania | |||||
| Data likwidacji | |||||
| Papież | |||||
| Język urzędowy | |||||
| Religia dominująca | |||||
| Położenie na mapie Państwo Kościelne w 1815 r. | |||||
Państwo Kościelne (łac. Patrimonium Sancti Petri[2], ojcowizna po świętym Piotrze) – państwo istniejące w okresie od 755 (lub 754 albo 756) do 1870 roku[3] (zajęcie Rzymu po zjednoczeniu Włoch) i rządzone przez papieży jako świeckich monarchów[2]. Państwo było siedzibą Stolicy Apostolskiej i znajdowało się na terenie obecnych środkowych Włoch.
Początki
[edytuj | edytuj kod]
Zostało założone przez Pepina Krótkiego, króla Franków. Nadał on prawo do władania państwem papieżowi Stefanowi II. Państwo utworzono na terytoriach zdobytych podczas wojen z Longobardami[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wielokrotnie bywało podbijane, np. w 1527 roku (tak zwane sacco di Roma). W latach 1809–1815 stało się częścią Francji napoleońskiej. W okresie zjednoczenia Włoch w roku 1860 utraciło terytoria wokół Bolonii, Rawenny, Ankony i Ferrary.
Powszechnie uważa się, że pozostałością po Państwie Kościelnym jest Watykan, ale w sensie międzynarodowo-prawnym są to dwa odrębne podmioty, które łączy jedynie osobowość międzynarodowo-prawna Stolicy Apostolskiej, czyli – ogólnie rzecz biorąc – osoba biskupa Rzymu.
Państwo Kościelne zostało zlikwidowane w 1870 roku po 1114 latach istnienia (zob. kwestia rzymska), wieńcząc proces zjednoczenia Włoch. Co znamienne, stołeczny Rzym stał się stolicą Włoch – kraju, który zlikwidował Państwo Kościelne.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Inno Pontificio e la sua storia [online] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-02].
- ↑ a b Państwo Kościelne, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-12-04].
- ↑ a b Papal States, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-12-04] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- The Oxford Illustrated History of Christianity. John MaManners (red.). Oxford, New York: 1990. ISBN 0-19-822928-3.