Pinczer małpi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pinczer małpi
Affenpinscher.jpg
Inne nazwy Affenpinscher
Kraj patronacki Niemcy
Kraj pochodzenia Niemcy
Wymiary
Wysokość 25–30 cm
Masa 3–4 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa II Sekcja 1 Wzorzec 186
AKC Toy
ANKC Grupa 1 (Toys)
CKC Grupa 5 – Toys
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Companion Breeds
Wzorce rasy
FCIAKCANKCCKCKC(UK)NZKCUKC
Affenpinczer en face

Pinczer małpi, affenpinczer (Affenpinscher) – rasa psa zaliczana do grupy pinczerów, użytkowana jako pies pokojowy i do towarzystwa. Nie podlega próbom pracy[1].

Oryginalna nazwa Affenpinscher[2]pochodzi z j. niem., z połączenia słów affe (małpa) i pinscher (terier), i nawiązuje do małpiego wyrazu pyska przedstawicieli tej rasy.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Psy podobne do affenpinczera istniały w Niemczech już w XVXVI wieku, co potwierdzają drzeworyty Albrechta Dürera (1471–1528)[3], lecz były to psy nieco wyższe i o większej różnorodności w umaszczeniu. Rasa powstała prawdopodobnie w XVII wieku z krzyżowania małych pinczerów niemieckich z azjatyckimi psami typu mopsa i jest spokrewniona z gryfonikiem belgijskim i sznaucerem miniaturowym[4].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa powinna być okrągła, z wyraźnie zaznaczonym stopem[3].

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Włos krótki, sztywny, pofalowany. Charakterystyczne dla rasy są krzaczaste brwi i nastroszona sierść na pysku i szyi, co upodabnia psa do małpy.

Według standardu FCI, sierść powinna być jednolicie czarna, o czarnym podszerstku[3]. Inne związki kynologiczne posiadają listy dopuszczalnych umaszczeń, z czarnym jako kolor preferowany.

Charakter i temperament[edytuj | edytuj kod]

Są to psy odważne, wesołe i pojętne, lojalne w stosunku do swojej rodziny, lecz nieufne wobec obcych. Posiadają porywcze usposobienie.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Był i jest to pies rodzinny, o czujnym usposobieniu, które czyni z niego dobrego psa stróżującego.

Pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Sierść na pysku powinna być odpowiednio układana, na ciele zaś trymowana.

Opieka i wychowanie[edytuj | edytuj kod]

Psy te lubią ruch i zabawę. Potrzebują pewnego właściciela i dobrego wychowania, lecz ćwiczenia nie powinny trwać długo, ponieważ szybko się nudzą.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Rasa rzadko spotykana w Europie. Większą popularnością cieszy się w Ameryce Północnej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 86.
  2. Eva Maria Krämer: Rasy psów. s. 55.
  3. a b c Wzorzec rasy nr 186 (FCI Standard N° 186 / 02.09.2009) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
  4. a b Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998. ISBN 83-7073-122-8.