Piotr Ibrahim Kalwas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Ibrahim Kalwas (ur. 4 listopada 1963[1]) – polski powieściopisarz, dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Andrzeja Kalwasa[2].

W swojej twórczości literackiej zajmuje się głównie Egiptem, gdzie mieszkał (od 2008 do 2016) w Aleksandrii i gdzie przebywał w czasie rewolucji. Publikuje w „Gazecie Wyborczej”, „Polityce” i „Voyage”[3]. Pochodzi z Warszawy, z Powiśla. Był jednym ze scenarzystów Świata według Kiepskich. W 2000 przeszedł na islam. Dwukrotnie nominowany do Nagrody Literackiej „Nike”.

W 2016 przeprowadził się z rodziną na wyspę Gozo, należącą do Republiki Malty[4].

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Salam, 2003
  • Czas, 2005 – nominacja do Nagrody Literackiej „Nike” 2006, akcja dzieje się w Erytrei[5]
  • Drzwi, 2006
  • Rasa mystica: traktat około Indii, 2008
  • Dom, 2010
  • Tarika, 2012
  • Międzyrzecz, 2013
  • Egipt: haram halal, 2015 (reportaż) – nominacja do Nagrody Literackiej „Nike” 2016[6]
  • Archipelag Islam, 2018
  • Gozo. Radosna siostra Malty, 2020
  • Dziecko Księżyca, 2021

Przypisy[edytuj | edytuj kod]