Plasmopara viticola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drzewik
Ilustracja
Plecha na dolnej stronie liścia
Systematyka
Królestwo chromisty
Typ lęgniowce
Gromada Peronosporea
Rząd wroślikowce
Rodzina wroślikowate
Rodzaj drzewik
Nazwa systematyczna
Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni

Plasmopara viticola – gatunek lęgniowca z rodziny wroślikowatych[1]. W polskiej literaturze znany pod nazwą drzewik[2] lub drzewnik[3].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Plasmopara, Peronosporaceae, Peronosporales, Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista[1].

Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1848 r. M.J. Berkeley i M.A. Curtis) nadając mu nazwę Botrytis viticola. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu Berl. i De Toni w 1888 r[1].

Synonimy[4]:

  • Botrytis viticola Berk. & M.A. Curtis 1848
  • Peronospora viticola (Berk. & M.A. Curtis) de Bar 1863
  • Plasmopara amurensis Prots 1946
  • Plasmopara viticola f. aestivalis-labruscae Săvul. 1951
  • Plasmopara viticola f. sylvestris Săvul. (1951
  • Plasmopara viticola f. viniferae-ampelopsidis Săvul. 1951
  • Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni 1888) f. viticola
  • Plasmopara viticola var. americana N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola var. amurensis N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola var. parthica N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni 1888) var. viticola
  • Rhysotheca viticola (Berk. & M.A. Curtis) G.W. Wilson 1907

Charakterystyka[edytuj]

Jest pasożytem winorośli żyjącym wewnątrz jej tkanek. Przez aparaty szparkowe wypuszcza strzępki zakończone konidiami. Konidia są roznoszone przez wiatr i trafiając na suche tkanki wrastają w nie, a trafiając na warunki wilgotne wytwarzają zoospory. Choroba wywoływana przez drzewika to mączniak rzekomy winorośli[2].

 Osobny artykuł: Mączniak rzekomy winorośli.

Rozmnażanie płciowe przebiega na drodze oogamii. Proces ten zachodzi wewnątrz blaszki liściowej winorośli i jest poprzedzony wytworzeniem na strzępkach organów płciowych: lęgni i plemni. Zapłodnienie polega na połączeniu się jądra męskiego z jądrem żeńskim. Jądro męskie jest przenoszone z plemni do lęgni za pomocą strzępki zapładniającej. W czasie opisanego procesu trwa dikariofaza. Powstała w ten sposób oospora może zimować lub w łagodnym klimacie już jesienią tworzyć twór przypominający grzybnię. Zwykle kiełkuje wiosną, przy temperaturze 10 °C w wilgotnej glebie. Na szczycie strzępki powstaje makrosporangium uwalniające zwykle 8–20 (czasem do 60) zoospor, które są w stanie w wilgotnych warunkach infekować rośliny przez aparaty szparkowe. Wewnątrz liścia zoospory kiełkują w plechę, która przerasta jego tkanki i wytwarza kolejne zoospory[5].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2016-12-17].
  2. a b Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Podział systematyczny świata roślin. W: Jerzy Prończuk: Świat roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 273–275. ISBN 83-01-00225-5.
  3. GLONOWCE (PHYCOMYCETES); WROŚLIKOWE (PERONOSPORALES). W: Józef Kochman, Alina Skirgiełło: Grzyby (Mycota). T. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 55, seria: Flora Polska – Rośliny Zarodnikowe Polski i Ziem Ościennych.
  4. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2016-12-17].
  5. Plasmopara viticola (ang.). W: Crop Compendium [on-line]. Bayer. [dostęp 2011-05-16].
Cykl rozwojowy
Sporulacja
Powstawanie pływek