Plasmopara viticola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drzewik
Ilustracja
Plecha na dolnej stronie liścia
Systematyka
Królestwo chromisty
Typ lęgniowce
Gromada Peronosporea
Rząd wroślikowce
Rodzina wroślikowate
Rodzaj drzewik
Nazwa systematyczna
Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni

Plasmopara viticola – gatunek lęgniowca z rodziny wroślikowatych[1]. W polskiej literaturze znany pod nazwą drzewik[2] lub drzewnik[3].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Plasmopara, Peronosporaceae, Peronosporales, Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista[1].

Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1848 r. M.J. Berkeley i M.A. Curtis) nadając mu nazwę Botrytis viticola. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu Berl. i De Toni w 1888 r[1].

Synonimy[4]:

  • Botrytis viticola Berk. & M.A. Curtis 1848
  • Peronospora viticola (Berk. & M.A. Curtis) de Bar 1863
  • Plasmopara amurensis Prots 1946
  • Plasmopara viticola f. aestivalis-labruscae Săvul. 1951
  • Plasmopara viticola f. sylvestris Săvul. (1951
  • Plasmopara viticola f. viniferae-ampelopsidis Săvul. 1951
  • Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni 1888) f. viticola
  • Plasmopara viticola var. americana N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola var. amurensis N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola var. parthica N.P. Golovina 1955
  • Plasmopara viticola (Berk. & M.A. Curtis) Berl. & De Toni 1888) var. viticola
  • Rhysotheca viticola (Berk. & M.A. Curtis) G.W. Wilson 1907

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest pasożytem winorośli żyjącym wewnątrz jej tkanek. Przez aparaty szparkowe wypuszcza strzępki zakończone konidiami. Konidia są roznoszone przez wiatr i trafiając na suche tkanki wrastają w nie, a trafiając na warunki wilgotne wytwarzają zoospory. Choroba wywoływana przez drzewika to mączniak rzekomy winorośli[2].

 Osobny artykuł: Mączniak rzekomy winorośli.

Rozmnażanie płciowe przebiega na drodze oogamii. Proces ten zachodzi wewnątrz blaszki liściowej winorośli i jest poprzedzony wytworzeniem na strzępkach organów płciowych: lęgni i plemni. Zapłodnienie polega na połączeniu się jądra męskiego z jądrem żeńskim. Jądro męskie jest przenoszone z plemni do lęgni za pomocą strzępki zapładniającej. W czasie opisanego procesu trwa dikariofaza. Powstała w ten sposób oospora może zimować lub w łagodnym klimacie już jesienią tworzyć twór przypominający grzybnię. Zwykle kiełkuje wiosną, przy temperaturze 10 °C w wilgotnej glebie. Na szczycie strzępki powstaje makrosporangium uwalniające zwykle 8–20 (czasem do 60) zoospor, które są w stanie w wilgotnych warunkach infekować rośliny przez aparaty szparkowe. Wewnątrz liścia zoospory kiełkują w plechę, która przerasta jego tkanki i wytwarza kolejne zoospory[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2016-12-17].
  2. a b Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Podział systematyczny świata roślin. W: Jerzy Prończuk: Świat roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 273–275. ISBN 83-01-00225-5.
  3. GLONOWCE (PHYCOMYCETES); WROŚLIKOWE (PERONOSPORALES). W: Józef Kochman, Alina Skirgiełło: Grzyby (Mycota). T. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 55, seria: Flora Polska – Rośliny Zarodnikowe Polski i Ziem Ościennych.
  4. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2016-12-17].
  5. Plasmopara viticola (ang.). W: Crop Compendium [on-line]. Bayer. [dostęp 2011-05-16].
Cykl rozwojowy
Sporulacja
Powstawanie pływek