Plavac mali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plavac mali
‘Plavac mali’
Zebrane grona plavac mali
Zebrane grona plavac mali
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)[1]
Hodowca krzyżówka naturalna
Pochodzenie Jugosławia[1]
Ważne regiony uprawy Chorwacja
Identyfikator VIVC 9549
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki czerwonoczarny
Cechy uprawowe
Dojrzewanie późne[2]

Plavac maliodmiana winorośli właściwej o ciemnej skórce, pochodząca z terenów dawnej Jugosławii[1]. Jest najpopularniejszą odmianą na wino czerwone w Chorwacji[3][2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

F. Trümmer w dziele Systematische Klassification und Beschreibung der im Herzogthum Steiermark vorkommenden Rebensorten (Systematyczna klasyfikacja i opis odmian winorośli spotykanych w księstwie Styrii, 1841) opisał odmianę plavac mali jako typową dla Dalmacji[2]. Plavac mali bywał mylony z tribidragiem (primitivo), lecz późniejsze badania DNA ustaliły drzewo genealogiczne odmian spotykanych w Chorwacji[2].

 Osobny artykuł: Primitivo.

Plavac mali okazał się krzyżówką tradycyjnie uprawianych w regionie odmian primitivo (tribidrag, crljenak kaštelanski) i dobričić[1][2][4]. Wśród innych spokrewnionych odmian znajduje się m.in. vranac[2]. W winnicach wystawionych na działanie wiatru albo ostrego słońca plavac mali jest przycinany do formy krzewiastej. Odmiana dojrzewa późno, dzięki czemu nadaje się na południowe stoki[2]. Plavac mali ma małe jagody, lecz o grubej skórce, gromadzące znaczne ilości cukru[2].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Odmiana jest typową dla Chorwacji. Jest dobrze dostosowana do warunków uprawy na półwyspie Pelješac[2].

Garbniki potrafią być na tyle wyraziste, iż niektórzy producenci decydują się na niedoprowadzanie winifikacji do końca, by utrzymać pewien poziom cukru resztkowego dla złagodzenia smaku[2]. Typowymi nutami smakowymi są wiśnie, śliwki i jagody[2]. Wina dobrze nadają się do leżakowania w butelkach[2].

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia upraw w Chorwacji obejmowała w 2009 obszar 2925 ha winnic[2]. Odmiana jest uprawiana na prawach apelacji w regionach Dalmatinska Zagora i Srednja i Južna Dalmacija, a także w ściślej określonych, dla win dingač (słodkawe) i postup (ostrzejsze) na półwyspie Pelješac, najwyżej ocenianych[4] oraz apelacjach związanych z wyspami, np. Hvar[2]

Poza Chorwacją odmiana jest uprawiana w Macedonii pod nazwą plavec mal[2].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Wśród popularnych synonimów są crljenak, crvenak, cvrstac, grestavac, kasteljanak, kusmanic, pagadebit crni, pagadebit mali, plavac veliki, plavec mal, reanac, rodulic, rudica, sarak, viska i zelenak (w Dubrowniku)[1][2]

Plavac mali jest oddzielną odmianą niż babić[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Plavac mali w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 5 maja 2017]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 września 2016)].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 834-835. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  3. Patrick Fiévez i inni, Kraje śródziemnomorskie [w:] André Dominé, Wino, wyd. 2, Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 722, ISBN 978-83-7626-712-8 (pol.).
  4. a b Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 272. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)