Poboczna liczba kwantowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Poboczna liczba kwantowa, orbitalna liczba kwantowa (l) – przyjmuje wartości od 0 do n-1, gdzie n to główna liczba kwantowa. Wartość pobocznej liczby kwantowej określa rodzaj podpowłoki elektronowej.

Kwantuje wartości orbitalnego momentu pędu elektronu w atomie zgodnie z równaniem:

M=\frac {\sqrt {l(l+1)}h}{2 \pi}

gdzie:

h – stała Plancka

M – orbitalny moment pędu elektronu

l – poboczna liczba kwantowa

π – liczba pi

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Red. Paweł Kozyra, Słownik szkolny chemia, Wydawnictwo Zielona Sowa Kraków 2005, str. 238-239