Polskie platformy cyfrowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W Polsce funkcjonują 3 platformy telewizji cyfrowej: Cyfrowy Polsat, nc+, Orange TV. Dodatkowo za pomocą satelity istnieje możliwość odbioru kanałów telewizyjnych na zasadzie doładowań lub przedpłaty – w systemie prepaid, za pomocą nc+ telewizji na kartę, Telewizji na kartę HD i Smart HD+.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą polską telewizyjno-radiową satelitarną platformą była Wizja TV, która zainaugurowała swoją działalność 1 czerwca 1998 roku. Jej operatorem była amerykańska spółka At Entertainment (przejęta po krótkim czasie przez operatora telewizji kablowej UPC). W tym samym roku – 6 listopada 1998 – została uruchomiona druga polska platforma cyfrowa – Cyfra+, której operatorem jest Canal+ Cyfrowy. Ponad rok później 5 grudnia 1999 Telewizja Polsat uruchomiła Polsat 2 Cyfrowy (obecnie Cyfrowy Polsat). Z kolei 1 marca 2002 roku doszło do fuzji dwóch najstarszych platform w Polsce – Wizji TV z konkurencyjną platformą Cyfra+[1]. Natomiast 12 października 2006 na polskim rynku pojawiła się kolejna platforma pod nazwą n. Jej operatorem jest ITI Neovision[2]. 27 października 2008 Telekomunikacja Polska zaoferowała swoją ofertę znaną dotąd z sieci IPTVNeostradę TP z telewizją poprzez satelitę[3], która od 16 kwietnia 2012 r. funkcjonuje pod nazwą Orange TV. Natomiast 21 marca 2013 roku doszło do połączenia dwóch konkurencyjnych platform Cyfry+ i n, w wyniku którego powstała nowa platforma nc+[4]. 4 grudnia 2017 roku Telewizja Polsat zakupiła sieć kablową Netia[5].

Oferowane usługi[edytuj | edytuj kod]

Operatorzy satelitarni oferują swoim abonentom następujące usługi:

  • Transmisja cyfrowa programów telewizyjnych i radiowych – usługę dostępu do programów telewizyjnych i radiowych, zgrupowanych w pakiety programowe o różnej zawartości, świadczą wszyscy operatorzy platform cyfrowych, zarówno w standardowej rozdzielczości (SDTV), jak i wysokiej rozdzielczości (HDTV) obrazu i dźwięku. Testowane są pierwsze pozycje w 3DTV.
  • Dostęp do internetu – troje operatorów działających na polskim rynku świadczą usługi dostępu do internetu mobilnego.
  • Telefonia – usługi telefonii komórkowej w swojej ofercie posiada dwoje operatorów.
  • Kanały dla abonentów i serwisy interaktywne – oferowane przez każdą z platform.
  • Odbiór naziemnej telewizji cyfrowej za pomocą set-top-boxa.
  • Dostęp do wirtualnych wypożyczalni VOD oraz do programów nadawanych w systemie PPV.
  • Multiroom – możliwość odbioru kanałów na kilku telewizorach w ramach jednego abonamentu.

Liczba abonentów[edytuj | edytuj kod]

Obecnie na polskim rynku telewizji satelitarnej funkcjonują 3 platformy satelitarne, z których korzysta ok. 7,3 mln abonentów. Największymi operatorami telewizji satelitarnej w III kwartale 2018 r. są:

Nr
Nazwa operatora Liczba ogólna abonentów Udział w rynku
1
Cyfrowy Polsat
4 632 000[6]
Increase2.svg 63,03%
2
nc+
2 119 000[7]
Decrease2.svg 28,84%
3
Orange TV
597 000[8]
Decrease2.svg 8,13%

Oferty prepaid[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy dostęp do oferty kanałów na zasadzie przedpłaty był w Polsce dostępny w latach 1995-1998 w ramach pakietu MultiChoice Kaleidoscope. W latach 2006-2013 dostępna była usługa prepaid Cyfra+ na kartę. Natomiast 3 października 2008 uruchomiono projekt ITI Neovision Telewizję na kartę, która wygasła 31 października 2016. 21 maja 2010 ruszyła Telewizja na kartę HD. Natomiast 1 czerwca 2011 r. kolejna oferta przedpłacowa n na kartę. Od 11 lipca 2012 dostępna jest oferta Smart HD, która od 23 maja 2013 funkcjonuje pod nazwą Smart HD+. Parę miesięcy później pojawiła się oferta nc+ telewizja na kartę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]