Pompa turbomolekularna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przekrój pompy turbomolekularnej z uwidocznionymi łopatkami wirnika i statora

Pompa turbomolekularna to pompa próżniowa pozwalająca uzyskiwać wysokiej jakości próżnię.

Budowa i zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Podstawowymi elementami pompy turbomolekularnej są dwa układy łopatek:

  • nieruchomego statora,
  • obracającego się wirnika.

Łopatki wirnika rozmieszczone są promieniście na osi a łopatki statora na zewnętrznej obudowie. Płaszczyzna łopatek nie jest prostopadła do osi, lecz skręcona o pewien kąt. Kąt skręcenia płaszczyzny łopatek wirnika jest przeciwny do kąta skręcenia łopatek statora (stanowią lustrzane odbicie) a wieńce wirnika są poprzedzielane wieńcami statora.

Wirnik wprawiany jest w ruch obrotowy nadając w wyniku zderzeń cząsteczkom powietrza prędkość, tak że poruszają się one w kierunku wylotu pompy. W ten sposób z wnętrza komory próżniowej cząsteczki są usuwane a ciśnienie wewnątrz komory spada. Wirnik pompy obraca się bardzo szybko, tak by prędkość łopatek była porównywalna z prędkością ruchów cieplnych cząsteczek. Prędkość obrotowa może dochodzić do stu tysięcy obrotów na minutę.

Parametry pracy[edytuj | edytuj kod]

Pompa turbomolekularna nie może pracować przy ciśnieniu atmosferycznym, gdy droga swobodna cząsteczek powietrza jest zbyt krótka, i wymaga użycia innej pompy do uzyskania próżni wstępnej rzędu 1 Pa. W zależności od konkretnej konstrukcji i zastosowań uzyskiwana próżnia jest z zakresu 10−2 ÷ 10−7 Pa. Prędkość pompowania waha się od kilkunastu litrów na sekundę w pompach laboratoryjnych do tysięcy litrów na sekundę w instalacjach przemysłowych[1].

W standardowych pompach laboratoryjnych wirnik obraca się 800 (starsze pompy) lub 1500 (nowsze pompy) obrotów na sekundę (odpowiednio 48000 i 90000 obrotów na minutę).

Przypisy

  1. Janusz Groszkowski "Zagadnienia próżni w nauce, technice i przemyśle", WNT (1983) ISBN 83-204-0522-X

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons