Ponikło igłowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ponikło igłowate
Ponikło igłowate: zdjęcie
Morfologia (ponikło igłowate po prawej)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj ponikło
Gatunek ponikło igłowate
Nazwa systematyczna
Eleocharis acicularis (L.) Roem. & Schult.
Syst. Veg. 2: 154 1817[1]

Ponikło igłowate (Eleocharis acicularis) – gatunek kosmopolitycznej rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje w wodach stojących Australii, Azji, Europy i Ameryki. W Polsce rozpowszechniony na niżu[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Pokrój
Roślina osiąga od 2 do 20 cm wysokości i tworzy luźne darnie.
Łodyga
Łodygi wyrastają z pełzającego kłącza. Są jasnozielone, delikatne i cienkie, cztero- lub trójkanciaste, w dolnej części otulone purpurowo nabiegłymi pochwami.
Kwiaty
Kwiatostan w postaci podłużnie jajowatego, zaostrzonego kłosa rozwija się na szczycie łodygi. Osiąga od 2 do 4 mm długości i zawiera od 4 do 11 kwiatów. Przysadki są jajowate, na końcu tępe, na brzegu jaśniej obrzeżone, poza tym brunatne z zieloną smugą. Każdy kwiat składa się z 3 pręcików i słupków oraz 2 do 4 szczecinek okwiatu, szorstkich i odpadających.
Owoce
Owoce są siateczkowato żeberkowane[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek uprawiany w akwariach. Gęsty porost tej rośliny dla ryb wycierających się w toni wodnej, pozwala ikrze mieć swoje schronienie. Z płożącego się kłącza wyrastają odrosty tworzące "trawnik", który może rozrosnąć się na całe podłoże.

Zalecane warunki w akwarium
Zbiornik od małego po duży
Temperatura wody temperatura pokojowa: 15-25°C
pH 6-7,5
Oświetlenie wymaga jasnego oświetlenia
Hodowla bez specjalnych wymagań, nie lubi cienia
Rozmnażanie poprzez rozłogi, jak również przez podział kłączy

Przypisy

  1. Eleocharis acicularis. W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2012-05-12].
  2. a b Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław, Pawłowski Bogumił: Rośliny polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 833.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Hans Frey, Akwarium Słodkowodne, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa, 1990, ISBN 83-217-2777-8, str. 124
  2. Peter Beck, Rośliny akwariowe, Multico, Oficyna Wydawnicza, Warszawa, 2001 ISBN 83-7073-335-2, str. 50