Popyt konsumpcyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Popyt konsumpcyjny – wielkość konsumpcji realizowanej (planowanej) z rozporządzalnych dochodów osobistych gospodarstw domowych.

Rozpatrując popyt konsumpcyjny z ekonomicznego punktu widzenia można powiedzieć, że zależy on od wielu czynników, przykładowo od bieżącego dochodu, stanu zamożności, oczekiwanych przyszłych dochodów oraz od relacji cen bieżących do cen oczekiwanych[1]. Kluczowe determinanty decydujące o postępowaniu konsumenta na rynku można znaleźć w następujących koncepcjach konsumpcji: hipotezie dochodu absolutnego, hipotezie dochodu relatywnego, hipotezie dochodu permanentnego czy efekcie bogactwa[2].

Wielkość globalnego popytu konsumpcyjnego przy każdym poziomie rozporządzalnych dochodów osobistych obrazuje funkcja konsumpcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert E. Hall, John B. Taylor: Makroekonomia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 164. ISBN 83-01-13147-0.
  2. Wykład D. Mitręgi z Makroekonomii dostępny na stronie thoon.republika.pl. [dostęp 2014-02-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]