Kredyt konsumpcyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kredyt konsumpcyjny – kategoria kredytów obejmująca kredyty zaciągane w rachunku karty kredytowej, kredyty ratalne na cele konsumpcyjne i pozostałe kredyty na cele konsumpcyjne dla osób prywatnych[1]. Ten rodzaj zobowiązania nie został zdefiniowany przez przepisy jakiejkolwiek ustawy, a jego nazwa funkcjonuje jedynie w języku potocznym.

Prawo do przyznawania kredytów konsumpcyjnych posiadają jedynie banki. Klient wnioskujący o ten rodzaj kredytu nie musi ujawniać celu finansowania i może przeznaczyć otrzymane środki na dowolne potrzeby.

Zabezpieczenie kredytu stanowią najczęściej dochody kredytobiorcy lub poręczenia innych osób, a wysokość kredytu zależy od możliwości spłaty przez osobę zaciągającą kredyt.

Kredyt konsumpcyjny jest często mylony z kredytem konsumenckim. Są to jednak dwa różne produkty - kredyt konsumencki odnosi się do osoby, która zaciąga kredyt, czyli konsumenta. Natomiast kredyt konsumpcyjny dotyczy przeznaczenia otrzymanych środków, czyli konsumpcji[2].

Głównym motywem zaciągania tego typu zobowiązań nie jest tzw. życiowa konieczność, lecz chęć szybkiego dostępu do środków finansowych w celu pozyskanych środków na opłacenie bieżących wydatków, np. zakup drobnych domowych sprzętów czy remont mieszkania[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozwój systemu finansowego w Polsce w 2017 r., Narodowy Bank Polski, s. 337.
  2. Ewelina Niedzielska, Kredyt konsumencki a konsumpcyjny – czym się różnią?, Moneteo [dostęp 2021-01-27].
  3. Bez kredytu to (nadal) nie życie, PRNews.pl (Dostęp: 2012-11-06).