Gospodarstwo domowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gospodarstwo domowe – jeden z podmiotów gospodarczych, jedna osoba lub ich zespół, razem zamieszkujących lub osobno, wspólnie się utrzymujących (w ogromnej większości połączonych więzami biologicznymi i stanowiących rodziny). Osoby samotne, utrzymujące się samodzielnie, to jednoosobowe gospodarstwa domowe.

Gospodarstwo domowe jest kategorią ekonomiczną, kryteriami są: posiadanie i zarządzanie wspólnym majątkiem oraz wspólnym budżetem w celu zaspokajania głównych potrzeb członków gospodarstw domowych. W ramach gospodarstw domowych realizowane są następujące funkcje:

Cechami charakterystycznymi gospodarstw domowych są: zdolność do podejmowania określonych decyzji (w tym decyzji ekonomicznych), dążenie do uzyskania maksymalnej satysfakcji oraz zapewnienie członkom gospodarstwa domowego maksymalnej korzyści z nabywanych dóbr.

W teorii zasada ta nosi nazwę racjonalności postępowania. Opiera się na trzech założeniach:

  1. gospodarstwa domowe mają swoje preferencje i w pewnych granicach potrafią określić swoje dążenia,
  2. są zdolne do uporządkowania tych dążeń nadając im hierarchiczny układ,
  3. dokonują koniecznych wyborów kierując się zasadą maksymalizacji swojej użyteczności (zadowolenia).

Polska[edytuj]

Przeciętny majątek polskiego gospodarstwa domowego w 2014 roku wyniósł 257 tysięcy złotych[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. polskieradio.pl: Raport NBP: 257 tysięcy zł to przeciętny majątek polskiej rodziny. [dostęp 19 listopada 2015].