Poswol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poswol
Ilustracja
Kościół w Poswole
Herb
Herb
Państwo  Litwa
Okręg poniewieski
Burmistrz Jonas Misevičius
Powierzchnia 7,22 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

8 562
1 186 os./km²
Nr kierunkowy 451
Kod pocztowy LT-39143
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Poswol
Poswol
Ziemia56°03′N 24°24′E/56,050000 24,400000
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Poswol[1][2] (również Pozwoł[3], Pozwol[2], lit. Pasvalys) − miasto na Litwie w okręgu poniewieskim, założone p.n.e. Liczba ludności wynosi około 8700 mieszkańców, powierzchnia 129 tys. ha, a ludność całego okręgu 34 900 ludzi.

Kościół katolicki, eklektyczny, zbudowany w 1787, powiększony w 1886. Pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Obok znajduje się dzwonnica z 1907.

Prywatne miasto duchowne lokowane w 1497 roku, położone było w powiecie wiłkomierskim województwa wileńskiego[4]. Dobra refekcyjne kapituły wileńskiej[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

14 września 1557 roku król Zygmunt II August przyjął hołd lenny od mistrza zakonu inflanckiego Johanna Wilhelma von Fürstenberga oraz biskupa ryskiegoWilhelma Hohenzollerna. Jednocześnie został podpisany sojusz między Zygmuntem Augustem a władcą Inflant przeciwko Wielkiemu Księstwu Moskiewskiemu.

W 1625 roku hetman Krzysztof Radziwiłł zniszczył pod Poswolem szwedzki zwiad rajtarski, którym dowodził rotmistrz Jurgen Aderkas[6].

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwa ustalona przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych na posiedzeniu 18 maja 2011 roku: protokół z posiedzenia, s. 19.
  2. a b Poswol w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  3. "Polskie nazwy geograficzne świata. Część II. Europa Wschodnia i Azja" (KSNG, 1996
  4. Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 90.
  5. Biskupstwo wileńskie od jego założenia aż do dni obecnych, zawierające dzieje i prace biskupów i duchowieństwa djecezji wileńskiej, oraz wykaz kościołów, klasztorów, szkół i zakładów dobroczynnych i społecznych. Opracował ks. Jan Kurczewski, Wilno 1912, s. 105.
  6. Poswol 1625 rok - jak to husaria (z pomocą propagandy) się z kirasjerami biła, kadrinazi.blogspot.co.uk [dostęp 2016-09-29].