Pręgoszczur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pręgoszczur
Chrotomys[1]
Thomas, 1895[2]
Przedstawiciel rodzaju – pręgoszczur górski (Ch. whiteheadi) na ilustracji autorstwa Josepha Smita z 1898 roku
Przedstawiciel rodzaju – pręgoszczur górski (Ch. whiteheadi) na ilustracji autorstwa Josepha Smita z 1898 roku
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj pręgoszczur
Typ nomenklatoryczny

Chrotomys whiteheadi Thomas, 1895

Synonimy
  • Celaenomys Thomas, 1898[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pręgoszczur[4] (Chrotomys) – rodzaj ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w rodzinie myszowatych (Muridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Luzon i Mindanao[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Chrotomys: gr. χρως khrōs, χρωτος khrotos – kolor; μυς mys, μυός myos – mysz[6].
  • Celaenomys: gr. κελαινος kelainos – ciemnego koloru, krwisto-czarny; μυς mys, μυός myos – mysz[7]. Gatunek typowy: Xeromys (?) silaceus Thomas, 1895.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[4][5]:

Pokrewieństwa[edytuj | edytuj kod]

Według cytochromu b[potrzebny przypis]:

Chrotomys

Chrotomys silaceus




Chrotomys sibuyanensis




Chrotomys gonzalesi



Chrotomys whiteheadi





Według morfologii[potrzebny przypis]

Chrotomys


Chrotomys sibuyanensis



Chrotomys silaceus





Chrotomys gonzalesi




Chrotomys midorensis



Chrotomys whiteheadi





Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chrotomys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. O. Thomas. Preliminary Diagnoses of new Mammals from Northern Luzon collected by Mr. John Whitehead. „The Annals and Magazine of Natural History”. Sixth Series. 16, s. 161, 1895 (ang.). 
  3. O. Thomas. On the mammals obtained by Mr John Whitehead during his recent expedition to the Philippines. „Transactions of the Zoological Society of London”. 14, s. 390, 1898 (ang.). 
  4. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 266. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Chrotomys. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-11-18]
  6. Palmer 1904 ↓, s. 187.
  7. Palmer 1904 ↓, s. 167.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)