Pressure Engine Management

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pressure Engine Management (w skrócie PEM) – benzynowy układ wtryskowo-zapłonowy stosowany na początku lat 90. w silnikach samochodów marki Mercedes-Benz grupy M111 (920, 940 i 941). Produkcje sterowników zlecono dwóm firmom: Bosch oraz Siemens.

Z powodu surowszych norm spalin zaprzestano produkcję silników sterowanych tym układem pod koniec 1995 roku na rzecz układu HFM o większych możliwościach.

Opis sterownika[edytuj | edytuj kod]

W odróżnieniu od typowych sterowników, moduły PEM są wyposażone w czujnik podciśnienia. Na jego podstawie rozpoznają w jakim stopniu obciążony jest silnik. Ponadto do tworzenia mieszanki przyczyniają się czujniki:

  • temperatury powietrza dolotowego
  • sondy lambda
  • prędkości obr. silnika
  • temperatury cieczy chłodzącej
  • odpowiedni rezystor dopasowywany pod względem oktanowości paliwa

Cechy sterownika[edytuj | edytuj kod]

  • wykorzystuje 4 wtryskiwacze i 2 cewki zapłonowe
  • nie wykorzystuje przepływomierza
  • wolne obroty sterowane silnikiem elektrycznym w przepustnicy
  • w przypadku przeciążenia automatycznej skrzyni biegów ogranicza moc silnika
  • zwiększa prędkość wolnych obrotów w celu podgrzania katalizatora
  • nie zapamiętuje trwale błędów
  • odcina wtryskiwacze podczas hamowania silnikiem
  • ogranicza maksymalną prędkość obrotową dla piątego biegu

Typowe usterki[edytuj | edytuj kod]

Z doświadczeń użytkowników najczęstszymi awariami są:

  • utrata iskry na 2 lub 4 cylindrach
  • utrata programu sterującego

W przypadku pierwszej awarii, w Polsce i na świecie znajdują się firmy, które potrafią naprawić uszkodzony tranzystor sterujący cewkami zapłonowymi. Powodem usterek jest technologia wykorzystana do produkcji sterowników.