Profesor emeritus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Profesor emeritus (z łac. professor emeritus, skrót prof. em., l. mn. professores emeriti) – stanowisko lub tytuł przyznawany przechodzącym na emeryturę profesorom w jednostkach naukowych. Nie jest synonimem profesora emerytowanego. W zależności od kraju, może być nadawany automatycznie lub na wniosek zainteresowanego, może być tytułem dożywotnim lub stanowiskiem czasowym, może mieć charakter honorowy lub wiązać się z wynagrodzeniem. Profesorowie emeritus mogą mieć zapewniony gabinet, dostęp do laboratoriów, możliwość realizacji grantów oraz prowadzenia zajęć dydaktycznych. W Polsce status profesora emeritus nie jest uregulowany prawnie, natomiast w wielu krajach istnieją takie regulacja[1].

Dla oznaczenia profesora emeritus po nazwisku (poprzedzonym właściwym tytułem, ewentualnie stanowiskiem oraz stopniami naukowymi) umieszcza się odpowiednią informację według wzoru:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]