Proprium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Proprium (łac. proprius znaczy własny) – w liturgii katolickiej zbiorcze określenie tych jej części (tekstów), które - w odróżnieniu od ordinarium - z zasady podlegają zmianie w zależności od różnych okresów roku liturgicznego i okazji dla których sprawowany jest obrzęd. Polskim odpowiednikiem tego łacińskiego terminu jest określenie części zmienne.

Duża część z nich jest unikalna, to znaczy właściwa tylko danemu świętu (a zatem używa się ich tylko raz do roku), inne bywają wykorzystywane przy różnych świętach zbliżonych do siebie w charakterze (np. świętych męczenników, biskupów).

Mianem proprium określa się na przykład części zmienne Mszy świętej:

  • te które są właściwe danemu okresowi bądź świętu pańskiemu w roku liturgicznym - po łacinie jako proprium de tempore
  • te które są właściwe wspomnieniom świętych pańskich - po łacinie jako proprium de sanctis.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]