Fryderyk Skobel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryderyk Kazimierz Skobel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1806
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1876
Kraków
profesor nauk medycznych
Specjalność: chirurgia
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Doktorat 12 stycznia 1831
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1835
Polska Akademia Umiejętności
Status członek krajowy czynny
Dziekan
Uczelnia Wydział Lekarski UJ
Okres zatrudn. 1833-1876
Rektor UJ

Fryderyk Kazimierz Skobel (ur. 23 listopada 1806 w Warszawie, zm. 25 listopada 1876 w Krakowie) – dr medycyny i chirurgii, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł wirylista na Sejm Krajowy Galicji III kadencji w 1870.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był wyznania ewangelicko-reformowanego. Pochodził z rodziny kupieckiej, w 1812 po bankructwie i śmierci ojca przeniósł się z matką do Lwowa. We Lwowie uczęszczał do gimnazjum akademickiego niemieckiego zdał maturę w 1822 oraz w latach 1822-1825 odbył studia filozoficzne w Uniwersytecie Lwowskim. Studia medyczne kontynuował w uniwersytecie w Wiedniu i w Uniwersytecie Jagiellońskim. W Krakowie obronił pracę doktorską 12 stycznia 1831 uzyskując tytuł doktora medycyny i chirurgii. Wziął udział w powstaniu listopadowym jako kapitan lekarz batalionowy artylerii pieszej Wojska Polskiego. Internowany w Prusach nakazano mu pobyt na wsi pod Elblągiem. Jako lekarz dywizyjny brał udział w powstaniu krakowskim. W 1833 rozpoczął pracę w UJ jako zastępca profesora i kierownik Katedry Patologii, Terapii Ogólnej i Farmakologii. Od 1835 był profesorem zwyczajnym. W latach 1839-1832 był sekretarzem Wydziału Lekarskiego, w latach 1843-46, 1850-56, 1861-62, 1871-72 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego. Zabiegał wraz z Józefem Dietlem i Józefem Majeremo przywrócenie języka polskiego jako wykładowego na Uniwersytecie sukces tych działam miał wpływ na powołanie go na stanowisko w 1869/1870 rektora a następnie w 1870/1871 prorektora UJ.[1]

Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859-1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii.[2]

Zainicjował prace nad uporządkowaniem polskiego słownictwa lekarskiego (wraz z Józefem Majerem), opracował spis surowców i preparatów dozwolonych do stosowania w szpitalach krakowskich, był prekursorem w Polsce stosowania mikroskopu w badaniach farmakognostycznych, prowadził badania nad leczniczym wykorzystaniem wód mineralnych. Zbadał wody mineralne w Cegiełce koło Wysowej (dziś Cigeľka na Słowacji), zakopiańskiej Jaszczurówce i Rabce. Opracował szkice biograficzne wielu wybitnych uczonych m.in. Fryderyka Hechla i Floriana Sawiczewskiego.[3]

Członek czynny Akademii Umiejętności od 11 maja 1872. Był członkiem i wiceprezesem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, w 1858 wraz z Józefem Dietlem współzałożycielem Komisji Balneologicznej. W latach 1860-1876 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[4]. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w grobowcu rodzinnym w kwaterze 49b.[5]

Wybrane publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Tadeusz Sroka Fryderyk Kazimierz Skobel [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXXVIII wyd. 1997-1998
  2. "Encyklopedia Powszechna", tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.
  3. nota biograficzna na stronie UJ
  4. Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 4.
  5. Lokalizacja grobowca na Liście pamięci UJ

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]