Przykazania kościelne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przykazania kościelne – ustanowione przez władze Kościoła katolickiego normy postępowania dotyczące uczestnictwa w życiu kościelnym, zwłaszcza liturgicznym. Należy je rozumieć jako swego rodzaju wzmocnienie, zabezpieczenia życia Chrystusa, Jego Ducha – daru otrzymanego na chrzcie i w Eucharystii – w życiu Kościoła i poszczególnych jego członków[1]. Obowiązywanie tych zasad wynika z wiary katolików w otrzymaną od Chrystusa misję biskupów, polegającą na nauczaniu i kierowaniu wspólnotą kościelną wierzących.

Od opublikowania w 1998 poprawek (Corrigenda) do Katechizmu Kościoła Katolickiego (por. drugie wydanie polskie z 2002)[2] obowiązująca treść przykazań brzmi następująco:

  1. W niedzielę i inne nakazane dni świąteczne wierni są zobowiązani uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac służebnych.
  2. Każdy wierny jest zobowiązany przynajmniej raz w roku spowiadać się ze swoich grzechów.
  3. Każdy wierny jest zobowiązany przynajmniej raz w roku na Wielkanoc przyjąć Komunię świętą.
  4. W dni pokuty wyznaczone przez Kościół wierni są zobowiązani powstrzymać się od spożywania mięsa i zachować post.
  5. Wierni są zobowiązani dbać o potrzeby Kościoła

Wyjątek dla Polski[edytuj]

13 marca 2014 r. Konferencja Episkopatu Polski promulgowała[3], za uprzednią zgodą Stolicy Apostolskiej[4], nowy tekst przykazań kościelnych, następującej treści:

  1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy Świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.
  2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
  3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię świętą.
  4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w czasie Wielkiego Postu powstrzymywać się od udziału w zabawach.
  5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Historia wersji[edytuj]

Pierwsze wzmianki dotyczące istnienia Przykazań kościelnych sięgają XV wieku. Na przestrzeni lat były one modyfikowane.

Ostatni katechizm wydawany przed soborem watykańskim II definiował przykazania następująco[5]:

  1. W niedziele i w inne święta nakazane Mszy słuchać i zaniechać ciężkiej pracy
  2. W dni od Kościoła postanowione wstrzymać się od mięsa i zachowywać post
  3. Spowiadać się przynajmniej raz w roku
  4. Najświętszy Sakrament przynajmniej w czasie wielkanocnym przyjmować
  5. Kościół i duchowieństwo w potrzebach wspomagać

W roku 1994 Katechizm Kościoła Katolickiego[6], wydany w języku polskim, podawał przykazania w formie:

  1. W niedziele i święta we Mszy świętej nabożnie uczestniczyć;
  2. Przynajmniej raz w roku spowiadać się;
  3. Przynajmniej raz w roku w czasie wielkanocnym Komunię świętą przyjąć;
  4. Ustanowione przez Kościół dni święte święcić;
  5. Posty nakazane zachowywać

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Mroczkowski 2004 ↓, s. 45-46.
  2. Przykazania kościelne (pol.). Katechizm Kościoła Katolickiego. 2041-2043 [dostęp 2017-09-27].
  3. Nowe brzmienie pięciu przykazań kościelnych z dnia 13 marca 2014 r.
  4. Nowe sformułowania przykazań kościelnych i wykładnia dla przykazań I i IV
  5. Rozdział V. O przykazaniach kościelnych (pol.). W: Katechizm katolicki kard. Gasparriego [on-line]. Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X. [dostęp 2017-01-20].Pełne
  6. Dariusz Kowalczyk, Nowa wersja przykazań kościelnych, www.opoka.org.pl [dostęp 2016-10-19].

Bibliografia[edytuj]

  • Ireneusz Mroczkowski. Moralny wymiar przykazań kościelnych. „Homo Dei. Przegląd teologiczno-duszpasterski”. 4 (październik-grudzień). 74 (2004). s. 42-53. 

Linki zewnętrzne[edytuj]