Przejdź do zawartości

Przywilej jedlneńsko-krakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Przywilej jedlneńsko-krakowskiprzywilej szlachecki nadany przez Władysława Jagiełłę w zamian za obietnicę szlachty polskiej, że jego syn Władysław III Warneńczyk zasiądzie na tronie polskim i przedłuży panowanie dynastii Jagiellonów w Polsce.

Treść

[edytuj | edytuj kod]

Treść przywileju została sformułowana w Brześciu Kujawskim w 1425 roku. Nadanie przywileju nastąpiło w Jedlni w 1430 roku, a w 1433 roku w Krakowie nastąpiło jego potwierdzenie.

Przywilej ten gwarantował szlachcie:

  • zobowiązanie króla do neminem captivabimus nisi iure victum, czyli do nienaruszalności osobistej przez króla i jego urzędników bez prawomocnego wyroku sądowego,
  • wyłączne prawo do pełnienia funkcji dostojnika kościelnego.

Król przyrzekał również zrównanie wszystkich ziem Królestwa łącznie z ziemią ruską według jednego prawa i kodeksu. Był to przełom w traktowaniu prawosławnych poddanych-szlachty (jedynym ograniczeniem był utrzymany, ale tylko do końca życia starego króla – Władysława Jagiełły, obowiązek płacenia przez szlachtę ruską specjalnego podatku w owsie). Zrównanie to nie dotyczyło prawosławnej szlachty na Litwie[1].

W Anglii podobny akt prawny, gwarantujący wolność Habeas Corpus Act, uchwalono dopiero w 1679 roku.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Andrzej Nowak, Dzieje Polski. Tom III. 1340-1468 Królestwo zwycięskiego orła, Kraków 2017, s. 340, ISBN 978-83-7553-223-4 (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]