Psychologia środowiskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Psychologia środowiskowa dział psychologii, ujmowany także jako interdyscyplinarna dziedzina badań, zajmujący się problemem oddziaływania człowieka na środowisko fizyczne oraz odwrotnie - środowiska fizycznego na człowieka.

Psychologia środowiskowa wykorzystuje wiedzę z zakresu innych dziedzin psychologii, m.in. psychologii poznawczej, psychologii emocji czy psychologii społecznej, a także wiedzę z zakresu takich nauk jak architektura, socjologia miasta, urbanistyka, geografia i ekologia.

Ważniejsze pojęcia związane z psychologią środowiskową[edytuj]

afordancje | aklimacja | aklimatyzacja | bagno behawioralne | bariery symboliczne | czytelność | decybel | dylemat wspólnego pastwiska | ergonomia | gentryfikacja | hałas | hipoteza Gai | Indeks Emocjonalnych Reakcji na Środowisko | Indeks Jakości Środowiska | Indeks Spostrzeganej Jakości Środowiska | kataklizm | mapa mentalna | mapa poznawcza | model regulacji prywatności | NIMBY | nisza ekologiczna | ośrodek aktywności | presja środowiskowa | przeciążenie | przestrzeń dospołeczna | przestrzeń odspołeczna | punkt orientacyjny | sezonowe zaburzenia afektywne | słownik map poznawczych Lyncha | ścieżka | środowisko | Technika Ograniczonej Stymulacji Środowiskowej | teoria obsady | Teoria Regeneracji Uwagi | terytorializm | terytorium | węzeł | wspólnota mieszkalna