Quercus glauca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Quercus glauca
Ilustracja
Żołędzie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj dąb
Nazwa systematyczna
Quercus glauca Thunb.
Acta Phytotax. Sin. 16(2): 92 1978[2]
Synonimy
  • Cyclobalanopsis amamiana (Hatus.) Masam.
  • Cyclobalanopsis glauca (Thunb.) Oerst.
  • Cyclobalanopsis glauca var. elongata (Honda) Sugim.
  • Cyclobalanopsis glauca var. kuyuensis (J.C.Liao) J.C.Liao
  • Cyclobalanopsis glauca var. lacera (Blume) Sugim.
  • Cyclobalanopsis glauca var. latifolia Nakai
  • Cyclobalanopsis glauca f. latifolia (Nakai) Hiyama ex Sugim.
  • Cyclobalanopsis glauca var. linearifolia (Koidz.) Sugim.
  • Cyclobalanopsis glauca var. stricta (Makino) Sugim.
  • Cyclobalanopsis globosa T.P.Lin & T.S.Liu
  • Cyclobalanopsis repandifolia (J.C.Liao) J.C.Liao
  • Cyclobalanopsis sasakii (Kaneh.) Kudô & Masam.
  • Cyclobalanopsis vibrayana (Franch. & Sav.) Schottky
  • Perytis glauca (Thunb.) Raf.
  • Quercus acuta var. bambusifolia G.Nicholson
  • Quercus amamiana Hatus.
  • Quercus bambusifolia Fortune (nom. inval.)
  • Quercus blakei var. vaniotii (H.Lév.) Chun
  • Quercus dentosa Lindl. ex Wall. (nom. inval.)
  • Quercus glauca var. amamiana (Hatus.) Hatus. ex H.Ohba
  • Quercus glauca var. amamiana (Hatus.) Hatus.
  • Quercus glauca var. caesia Blume
  • Quercus glauca var. elongata Honda
  • Quercus glauca subsp. euglauca A. Camus
  • Quercus glauca var. kuyuensis J.C.Liao
  • Quercus glauca f. lacera (Blume) Kitam.
  • Quercus glauca var. lacera (Blume) Matsum.
  • Quercus glauca var. linearifolia Koidz.
  • Quercus glauca var. micrococca Maxim. ex Franch. & Sav.
  • Quercus glauca var. podocupula C.F.Shen
  • Quercus glauca var. stricta Makino
  • Quercus glauca var. villosa Skan
  • Quercus globosa (T.P.Lin & T.S.Liu) J.C.Liao
  • Quercus ichangensis Nakai ex A.Camus
  • Quercus lacera Blume
  • Quercus laxiflora Lindl. ex Wall. (nom. inval.)
  • Quercus longipes Hu (nom. illeg.)
  • Quercus lotungensis Chun & W.C.Ko
  • Quercus matasii Siebold
  • Quercus repandifolia J.C.Liao
  • Quercus sasakii Kaneh.
  • Quercus tranninhensis Hickel & A.Camus
  • Quercus vaniotii H.Lév.
  • Quercus vibrayeana Franch. & Sav.[2]

Quercus glauca Thunb. – gatunek roślin z rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.). Występuje naturalnie w północno-wschodnich Indiach, w Mjanmie, na Półwyspie Indochińskim, w Chinach (w prowincjach Anhui, Fujian, Gansu, Guangdong, Kuejczou, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Shaanxi, Syczuan, Junnan i Zhejiang, a także w regionach autonomicznych Kuangsi i Tybecie), na Tajwanie, Półwyspie Koreańskim oraz w Japonii[3][4][5]. Do Europy został introdukowany w 1804 roku[5].

Morfologia[edytuj]

Pień
Pokrój
Zimozielone drzewo dorastające zazwyczaj do 10 m wysokości (jednak na Tajwanie potrafi osiągać 20 m wysokości i 45 cm pierśnicy). Pokrój często jest krzaczasty. Korona drzewa początkowo jest jajowata, lecz z czasem staje się kopulasta. Kora początkowo jest gładka, lecz z wiekiem staje się pomarszczona i szorstka, ma czarniawobrązową barwę. Gałązki są nagie, grube, sztywne, mają ciemnooliwkową barwę, z bladymi przetchlinkami. Pąki są zebrane po 5–7 pąki w klastrach, mają kształt od jajowatego do kulistego, są rdzawobrązowe, mierzą 3–8 mm, łuski są nieco owłosione u nasady[5].
Liście
Blaszka liściowa jest gruba, skórzasta i ma kształt od odwrotnie jajowatego do podługowato eliptycznego. Mierzy 6–13 cm długości oraz 2,5–5 cm szerokości, jest całobrzega lub delikatnie piłkowana przy wierzchołku, ma zaokrągloną lub szeroko klinową nasadę i spiczasty lub ogoniasty wierzchołek. Górna powierzchnia jest błyszcząca i ma ciemnozieloną barwę, natomiast od spodu są niebieskozielone i owłosione. Młode liście są owłosione i są różnego koloru – brązowego, brązowawego, purpurowego lub zielonego. Mają 9–13 par równoległych, lekko zakrzywionych żyłek drugorzędnych, żyłki trzeciorzędne są niepozorne na spodniej powierzchni. Ogonek liściowy jest żółty i ma 1–3 cm długości[5].
Kwiaty
Są rozdzielnopłciowe. Kwiaty męskie są zebrane w zwisające kotki, krótsze niż liście, z długimi podsadkami, mają 4 lub 5 pręcików. Kwiaty żeńskie są zebrane po 2–4 w krótkiekwiatostany[5].
Owoce
Orzechy zwane żołędziami o jajowatym, podługowato jajowatym lub elipsoidalnym kształcie, dorastają do 10–16 mm długości i 9–14 mm średnicy. Osadzone są w miseczkach w kształcie kubka z 5–6 koncentrycznymi pierścieniami, są nagie lub lekko owłosione, mierzą 10–13 mm średnicy. Orzechy otulone są w miseczkach do 35–50% ich długości. Dojrzewają w tym samym roku[5].

Biologia i ekologia[edytuj]

Rośnie w lasach. Występuje na wysokości od 100 do 2600 m n.p.m. Występuje od 7 do 8 strefy mrozoodporności. Dobrze rośnie na wszystkich typach gleb, z wyjątkiem tych wapiennych. Charakteryzuje się powolnym tempem wzrostu[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-03-07].
  2. a b Quercus glauca Thunb. (ang.). The Plant List. [dostęp 7 marca 2017].
  3. Discover Life: Point Map of Quercus glauca (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 7 marca 2017].
  4. Quercus glauca (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 7 marca 2017].
  5. a b c d e f g Quercus glauca (ang.). Oaks of the World. [dostęp 7 marca 2017].