Kuangsi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang
Kuangsi
Nazwa chińska: 广西壮族自治区
Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū
Nazwa lokalna: Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih
Nazwa skrócona: 桂 (Guì)
Położenie regionu Region Autonomiczny Kuangsi-CzuangKuangsi
Stolica Nanning
Mniejszość narodowa Zhuang
Gubernator Ma Biao
Populacja 50.490.000 os.
(2008)
Powierzchnia 236.700 km²
Gęstość zaludnienia 207 os./km²
Skład etniczny Chińczycy Han - 62%
Zhuang - 32%
Yao - 3%
Miao - 1%
Dong - 0,7%
Gelao - 0,4%
Liczba prefektur 14
Liczba powiatów 109
Liczba gmin 1396
ISO 3166-2 CN-45
Strona oficjalna

Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang[1] (Kuangsi, Guangxi Zhuang, chiń. upr.: 广西壮族自治区; chiń. trad.: 廣西壯族自治區; pinyin: Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū) – region autonomiczny w południowej części Chin. Kuangsi graniczy z prowincjami: Junnan - na zachodzie, Kuejczou - na północy, Hunan - na północnym wschodzie, Guangdong - na południowym wschodzie. Na południowym zachodzie ma wspólną granicę z Wietnamem a od południa przylega do Zatoki Tonkińskiej.

Region jest największym w Chinach skupiskiem Zhuangów, największej mniejszości narodowej w kraju.

Kuangsi ma w przeważającej części charakter górzysty (góry Nanling, Yuecheng, Haiyang, Dayao, Daming, Duyao, Fenghuang). Panuje tu klimat subtropikalny (lato długie i gorące). Średnia roczna temperatura od 17 do 23 °C, opady od 1250 do 1750 mm.

Podstawą gospodarki regionu jest rolnictwo. Uprawia się tu takie rośliny jak: ryż, kukurydza, bataty, pszenica oraz trzcina cukrowa i orzeszki ziemne. Występują złoża: cyny, manganu, indu. Główne gałęzie przemysłu to: przemysł spożywczy, włókienniczy, odzieżowy, maszynynowy, chemiczny, hutnictwo żelaza i innych metali. Rozwój gospodarczy Kuangsi pozostaje w cieniu szybko rozwijającej się sąsiedniej prowincji Guangdong.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W Kuangsi od 500 lat odbywają się coroczne walki koni z okazji chińskiego Nowego Roku[2].

Przypisy

  1. Tradycyjna polska nazwa (egzonim) zalecana przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych; w polskiej literaturze powszechnie stosowana jest również forma chińska (endonim) w zlatynizowanym zapisie pinyinGuangxi-Zhuang.
  2. Walki koni w Chinach (pol.). tvn24.pl, 2009-02-08. [dostęp 2012-09-23].