Rajmund Kuczma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rajmund Kuczma (ur. 31 sierpnia 1929 w Nakle nad Notecią, zm. 22 października 2007) – polski historyk i muzealnik.

Studia ukończył na Wydziale Historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, tam też odbył podyplomowe studia muzealnicze. Był krawcem, uczył przedmiotów zawodowych w Publicznej Szkole Zawodowej nr 1 w Bydgoszczy oraz historii w bydgoskich Technikach: Elektrycznym, Mechanicznym, Chemicznym, Budowlanym i Geodezyjnym.

W 1958 roku podjął pracę w Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. W latach 1968-1981 będąc dyrektorem tej placówki zapoczątkował organizację pomieszczeń muzealnych na Wyspie Młyńskiej. Do przejścia na emeryturę w 1981 był jego dyrektorem. Od 1953 roku współpracował z rozgłośnią Polskiego Radia w Bydgoszczy popularyzując dzieje miasta i regionu w audycji "Pożółkłe fotografie". Spod pióra Rajmunda Kuczmy wyszły dziesiątki artykułów zamieszczonych w "Wojskowym Przeglądzie Historycznym", "Kalendarzu Bydgoskim", miejscowej i ogólnopolskiej prasie oraz katalogach wystaw. Był honorowym członkiem Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy i Cechu Rzemiosł Spożywczych.

Autor książek:

  • Zbrodnie hitlerowskie Bydgoszcz 1939, Janusz Gumkowski, Rajmund Kuczma, Wyd. Polonia, Wa-wa 1967
  • Bydgoskie legendy i przypowieści (1992, wspólnie z Jerzym Derendą)
  • Patroni bydgoskich ulic część I Fordon (1995) ISBN 83-903231-1-7cz.1
  • Patroni bydgoskich ulic. część II: Południowe osiedla miasta (1997) ISBN 83-903231-2-5 cz. II

26 września 2007 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Bydgoszczy.