Ramūnas Karbauskis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ramūnas Karbauskis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1969
Naisiai
Zawód, zajęcie agronom, rolnik, polityk
Alma Mater Litewski Uniwersytet Rolniczy
Stanowisko poseł na Sejm Republiki Litewskiej (1996–2004, 2016–2020), przewodniczący LVŽS (od 2009)
Partia Litewski Związek Rolników i Zielonych

Ramūnas Karbauskis (ur. 5 grudnia 1969 w Naisiai w rejonie szawelskim) – litewski agronom, rolnik i polityk, przewodniczący Litewskiego Związku Zielonych i Rolników, poseł na Sejm Republiki Litewskiej (1996–2004, 2016–2020).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1988 ukończył szkołę średnią im. Juliusa Janonisa w Szawlach. W latach 1987–1988 był członkiem reprezentacji młodzieżowej w szachach[1]. W 1994 ukończył studia agronomiczne na Litewskim Uniwersytecie Rolniczym. W 1990 utworzył spółkę prawa handlowego „Agrokoncernas”, obejmując stanowisko prezesa jej zarządu. Został jednym z jej największych akcjonariuszy, a także jednym z największych właścicieli ziemskich na Litwie[2].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1996 uzyskał mandat poselski jako kandydat niezależny. W 1997 i 2000 był wybierany do rady rejonu szawelskiego. Przystąpił do Litewskiej Partii Chłopskiej, w latach 1997–2001 zajmował stanowisko jej przewodniczącego. W wyborach w 2000 ponownie wszedł w skład krajowego parlamentu na czteroletnią kadencję, przez rok był pierwszym wiceprzewodniczącym Sejmu. W 2001 nawiązał w imieniu swojej formacji współpracę z Partią Nowej Demokracji, doprowadzając do konfederacji obu ugrupowań, przekształconej następnie w jednolity Litewski Ludowy Związek Chłopski (LVLS).

Po 2004 czasowo wycofał się z działalności politycznej. Powrócił do niej w 2009, stając na czele partii. Zastąpił na tym stanowisku Kazimirę Prunskienė, która ustąpiła po porażkach wyborczych LVLS. W 2012 objął funkcję przewodniczącego w ramach zreorganizowanego ugrupowania pod nazwą Litewski Związek Rolników i Zielonych (LVŽS). W 2014 z ramienia tej partii został wybrany do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji[3], jednak odmówił objęcia mandatu[4].

W wyborach w 2016 ponownie uzyskał mandat posła na Sejm Republiki Litewskiej[5]. Kierowana przez niego formacja wygrała wówczas wybory, współtworząc następnie rząd Sauliusa Skvernelisa[6]. Ramūnas Karbauskis nie objął żadnej funkcji w nowym gabinecie, został przewodniczącym frakcji poselskiej oraz przewodniczącym komisji ds. kultury[7].

W 2020 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję[8], parlamentarną większość uzyskała natomiast centroprawicowa opozycja. W listopadzie tegoż roku posłowie nie wybrali kandydatki LVŽS Aušrinė Norkienė do prezydium Sejmu nowej kadencji. 19 listopada Ramūnas Karbauskis uznał to za ograniczanie praw opozycji i ogłosił, że na znak protestu zrzeka się miejsca w parlamencie[9]. Główna Komisja Wyborcza orzekła o wygaśnięciu jego mandatu poselskiego; lider LVŽS zasiadał w Sejmie do 24 listopada[10][11][12].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 2006–2016 prezes Litewskiej Federacji Szachowej[13]. Był pomysłodawcą i sponsorem emitowanego od 2010 serialu telewizyjnego Naisių vasara. Zainicjował także powstanie amatorskiego teatru oraz rodzinnego festiwalu promującego trzeźwość pod tą samą nazwą[14]. W 2013 wspólnie z muzykiem Andriusem Mamontovasem założył fundację charytatywną „Švieskime vaikus”, prowadzącą projekty w obszarze edukacji, kultury, wychowania dzieci i młodzieży, promocji zdrowego trybu życia oraz socjalne[15]. W ramach jednego z ważniejszych projektów Vaikų bibliotekėlė zajęto się wydawaniem wartościowych książek dla dzieci[16].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2019 został honorowym obywatelem rejonu szawelskiego[17].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Liną, ma dwóch synów[13]. Jego brat Mindaugas Karbauskis[18] został reżyserem teatralnym, w 2011 objął stanowisko dyrektora artystycznego Moskiewskiego Akademickiego Teatru im. Władimira Majakowskiego[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R. Karbauskis metė šaškių iššūkį: vienas stojo prieš pusšimtį šio stalo žaidimo mėgėjų, 15min.lt, 25 sierpnia 2018 [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  2. 2016 m. Seimo rinkimai: Kandidatai: Ramūnas Karbauskis, vrk.lt [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  3. Europos Parlamento rinkimai: konservatoriai ir liberalai švenčia, alfa.lt, 26 maja 2014 [dostęp 2020-11-19] (lit.).
  4. Ramūnas Karbauskis atsisakė Europos Parlamento nario mandato, ve.lt, 1 czerwca 2014 [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  5. 2016 m. spalio 9 d. Lietuvos Respublikos Seimo rinkimai, vrk.lt [dostęp 2020-11-19] (lit.).
  6. Daliai socialdemokratų piktinantis R. Karbauskis ir A. Butkevičius pasirašė koalicijos susitarimą, delfi.lt, 9 listopada 2016 [dostęp 2020-11-19] (lit.).
  7. Tomasz Otocki, Ramūnas Karbauskis: cieszę się, że udało się stworzyć większościową koalicję, przegladbaltycki.pl, 13 sierpnia 2019 [dostęp 2020-11-19].
  8. 2020 m. spalio 11 d. Lietuvos Respublikos Seimo rinkimai, vrk.lt [dostęp 2020-11-19] (lit.).
  9. Indrė Jurčenkaitė, Ramūnas Karbauskis traukiasi iš Seimo, 15min.lt, 19 listopada 2020 [dostęp 2020-11-19] (lit.).
  10. GKW przyjęła rezygnację R. Karbauskisa z mandatu poselskiego, wilnoteka.lt, 24 listopada 2020 [dostęp 2020-11-25].
  11. VRK nutraukė Seimo nario Ramūno Karbauskio įgaliojimus, vrk.lt, 24 listopada 2020 [dostęp 2020-11-25] (lit.).
  12. Seimas (2020–2024): Seimo nariai: Ramūnas Karbauskis, lrs.lt [dostęp 2020-11-25] (lit.).
  13. a b LVŽS pirmininkas, lvls.lt [zarchiwizowane 2020-11-13] (lit.).
  14. Ramūnas Karbauskis, Lietuvos valstiečių ir žaliųjų sąjunga, 15min.lt [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  15. Fondas „Švieskime vaikus” – Steigėjai, svieskimevaikus.lt [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  16. Vaikų bibliotekėlė, svieskimevaikus.lt [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  17. Šiaulių rajono garbės piliečio regalijos įteiktos Ramūnui Karbauskiui, naisiai.lt, 16 lutego 2019 [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  18. Mindaugas Karbauskis, 15min.lt [dostęp 2020-11-20] (lit.).
  19. Команда, mayakovsky.ru [zarchiwizowane 2020-05-06] (ros.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]