Regresja lodowca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Regresja lodowca (in. recesja lodowca) – wycofywanie się czoła lodowca lub lądolodu z terenu uprzednio zajmowany przez lód i jest jednym z przejawów zmiany geometrii lodowca[1].

Występuje, w sytuacji kiedy bilans masy lodowca jest ujemny czyli ablacja (zmniejszanie masy) przewyższa zasilanie lodowca w lód z pola firnowego[2][3]. Regresja może być spowodowana zarówno zmniejszaniem zasilania pola firnowego jak i zwiększeniem ablacji[3].

Zmiana geometrii lodowca nie wynika wprost ze zmiany jego bilansu jego masy i w związku z tym regresja lodowca nie jest związana wprost ze zmniejszeniem masy lodu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jacek Jania, Glacjologia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993, s. 253-254, ISBN 83-01-10639-5.
  2. Agnieszka Nawrot (red.), Encyklopedia szkolna - geografia, Kraków: Wydawnictwo „Greg”, 2007, s. 257-259, ISBN 978-83-7327-754-0.
  3. a b Piotr Migoń i inni, Słownik encyklopedyczny - Geografia, Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2002, s. 548, ISBN 83-85336-85-0.