Reichswehra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reichswehra
Ilustracja
Sztandar Reichswehry (1921–1933)
Historia
Państwo

 Rzesza Niemiecka/
 III Rzesza

Sformowanie

1921

Rozformowanie

21 maja 1935

Tradycje
Rodowód

Kaiserreich

Kontynuacja

Wehrmacht

Organizacja
Rodzaj wojsk

wojsko zawodowe

Skład

Reichsheer, Reichsmarine

Reichswehra (niem. Reichswehr) – siły zbrojne Republiki Weimarskiej i III Rzeszy, istniejące w latach 1921–1935.

Powstanie Reichswehry[edytuj | edytuj kod]

Traktat wersalski podpisany 28 czerwca 1919 roku po zakończeniu I wojny światowej przez Niemcy i państwa zwycięskiej koalicji pozwalał Niemcom na utrzymanie niewielkich liczebnie i słabo uzbrojonych sił zbrojnych. Najważniejszymi postanowieniami traktatu wersalskiego w tym zakresie były:

  • ograniczenie liczebności wojsk lądowych do 100 000 ludzi;
  • ograniczenie liczebności marynarki wojennej do 15 000 ludzi, w tym nie więcej niż 1500 oficerów i chorążych;
  • zakazana była obowiązkowa służba wojskowa;
  • wojsko nie mogło mieć sztabu generalnego, wywiadu ani kontrwywiadu wojskowego.
  • wojska lądowe nie mogły posiadać czołgów, opancerzonych samochodów, broni przeciwlotniczej, najcięższych dział ani artylerii kolejowej. W arsenale Reichswehry mogło być nie więcej niż 102 000 karabinów, 926 karabinów maszynowych, 189 armat 75 mm, 204 haubice 77 mm, 85 haubic 105 mm i 63 armaty 150 mm;
  • Niemcy nie mogły posiadać żadnych samolotów wojskowych (przepis miał lukę – dopuszczalne było posiadanie samolotów w celu szkolenia artylerzystów);
  • marynarka wojenna nie mogła posiadać okrętów podwodnych, lotnictwa ani artylerii nadbrzeżnej. Dopuszczalne było posiadanie nie więcej niż 6 pancerników, 6 krążowników, 12 niszczycieli i 12 torpedowców;
  • wielkość nowo budowanych okrętów była ograniczona (wyporność ograniczona do 10 000 ton dla pancerników, 6000 ton dla krążowników, 800 ton dla niszczycieli i 200 ton dla torpedowców);
  • niemieckie firmy nie mogły produkować ani nawet prowadzić prac badawczych nad zakazanymi rodzajami broni (wspomnianych wyżej);
  • materiały wojenne mogły być trzymane jedynie w 3 arsenałach. Amunicję mogły produkować tylko cywilne fabryki wyznaczone przez traktat wersalski. Zarówno roczna produkcja amunicji, jak i jej ilość jaka mogła być trzymana w magazynach była ściśle określona przez traktat;
  • wszystkie twierdze miały zostać całkowicie rozbrojone, a część (na zachodniej granicy, wyspie Helgoland, na wybrzeżu Bałtyku) całkowicie rozebrana. Budowa nowych fortyfikacji była zakazana. Tylko twierdza w Królewcu mogła być uzbrojona, ale w nie więcej niż 38 dział, w tym 16 przeciwlotniczych, z ograniczonym zapasem amunicji;
  • w strefie zdemilitaryzowanej (obszar na zachód od Renu i do odległości 50 km na wschód od tej rzeki) Niemcy nie mogły mieć stale ani tymczasowo żadnych wojsk, fortyfikacji, baz materiałowych ani przeprowadzać tam manewrów;
  • szkolenie podoficerów i oficerów mogło się odbywać tylko w czterech ośrodkach: szkole piechoty w Dreźnie, szkole kawalerii w Hanowerze, szkole artylerii w Jüterbogu oraz szkole wojsk inżynieryjnych w Monachium.

W miejsce dotychczasowej Armii Cesarstwa Niemieckiego zostały utworzone w roku 1919 tymczasowe siły zbrojne (Übergangsheer), a ostatecznie w 1921 roku Reichswehra, składająca się z armii (Reichsheer) i marynarki wojennej (Reichsmarine). Jej podstawowym zadaniem było utrzymywanie porządku wewnętrznego i ochrona granic.

Skład i organizacja Reichswehry[edytuj | edytuj kod]

Reichsheer[edytuj | edytuj kod]

Mundur oficera Reichswehry (po lewej) w Muzeum Wojskowo–Historycznym Bundeswehry w Dreźnie.

Niemcy administracyjnie podzielono na 7 okręgów wojskowych (Wehrkreiskommando). Wojsko było zgrupowane w dwie "grupy dowodzenia" (Gruppenkomando, w Berlinie i Kassel), w skład których wchodziło 7 dywizji piechoty (stacjonujące w: Królewcu, Szczecinie, Berlinie, Dreźnie, Stuttgarcie, Münsterze i Monachium; tam też znajdowały się dowództwa okręgów wojskowych) i 3 dywizje kawalerii. Dywizja piechoty posiadała 3 pułki piechoty, szwadron kawalerii, pułk artylerii (3 grupy), batalion inżynieryjny, sekcję łączności, 2 sekcje transportowe (samochodową i konną) oraz sekcję medyczną. Natomiast dywizja kawalerii posiadała 6 pułków kawalerii i grupę artylerii konnej. Łącznie w armii było:

  • 21 pułków piechoty – każdy miał 3 bataliony piechoty, batalion szkolny i kompanię moździerzy
  • 18 pułków kawalerii – każdy po 4 szwadrony liniowe i 1 szwadron szkolny (dodatkowo było 7 szwadronów kawalerii dywizyjnej)
  • 24 grupy artylerii – każda po 3 baterie
  • 7 batalionów inżynieryjnych – każdy z 2 kompaniami saperów, kompanią pontonową i sekcją reflektorów plot.

Dyslokacja dywizji Reichswehry i pododdziałów wchodzących w ich skład na terytorium Rzeszy przedstawiała się następująco na dzień 1 stycznia 1921 roku[1]:

  • 1. Dywizja Reichswehry w Królewcu
    • 1. (Pruski) Pułk Piechoty w Królewcu
    • I. Batalion w Królewcu
    • II. Batalion w Tylży
    • III. Batalion w Wystruciu i Gąbinie
    • batalion uzupełniający w Królewcu
    • 2. (Pruski) Pułk Piechoty w Olsztynie
    • I. Batalion (strzelców) w Olsztynie
    • II. Batalion w Kętrzynie
    • III. Batalion w Giżycku
    • batalion uzupełniający w Olsztynie
    • 3. (Pruski) Pułk Piechoty w Iławie
    • I. Batalion w Kwidzynie i Malborku
    • II. Batalion w Iławie
    • III. Batalion w Ostródzie
    • batalion uzupełniający w Malborku
  • 2. Dywizja Reichswehry w Szczecinie
    • 4. (Pruski) Pułk Piechoty w Kołobrzegu
    • I. Batalion w Stargardzie
    • II. Batalion (strzelców) w Kołobrzegu
    • III. Batalion w Wałczu i Pile
    • batalion uzupełniający w Szczecinku
    • 5. (Pruski) Pułk Piechoty w Szczecinie
    • I. Batalion w Szczecinie
    • II. Batalion w Prenzlau i Angermünde
    • III. Batalion w Rostocku
    •  batalion uzupełniający w Greifswaldzie
    • 6. Pułk Piechoty w Lubece
    • I. (Meklemburski) Batalion w Schwerinie
    • II. (Hanzeatycki) Batalion w Lubece i Eutinie
    • III. (Pruski) Batalion we Flensburgu
    • (Pruski) Batalion uzupełniający w Ratzeburgu
  • 3. Dywizja Reichswehry w Berlinie
    • 7. (Pruski) Pułk Piechoty w Świdnicy
    • I. Batalion w Brzegu i Nysie
    • II. Batalion (strzelców) w Jeleniej Górze i Kłodzku
    • III. Batalion we Wrocławiu
    • batalion uzupełniający w Świdnicy
    • 8. (Pruski) Pułk Piechoty we Frankfurcie nad Odrą
    • I. Batalion we Frankfurcie nad Odrą
    • II. Batalion w Legnicy i Głogowie
    • III. Batalion w Zgorzelcu
    • batalion uzupełniający w Lubinie
    • 9. (Pruski) Pułk Piechoty w Poczdamie
    • I. Batalion w Poczdamie
    • II. Batalion w Lichterfelde i Wünsdorfie
    • III. Batalion w Szpandawie
    • batalion uzupełniający w Poczdamie
  •  4. Dywizja Reichswehry w Dreźnie
    • 10. (Saski) Pułk Piechoty w Poczdamie
    • I. Batalion (strzelców) w Dreźnie
    • II. Batalion w Budziszynien
    • III. Batalion we Freibergu i Miśni
    • batalion uzupełniający w Löbau
    • 11. (Saski) Pułk Piechoty w Lipsku
    • I. Batalion w Glauchau
    • II. Batalion w Lipsku
    • III. Batalion w Lipsku
    • batalion uzupełniający w Torgau
    • 12. Pułk Piechoty w Halberstadcie
    • I. (Anhalcki) Batalion w Dessau i Zerbst
    • II. (Pruski) Batalion w Kwedlinburgu
    • III. (Pruski) Batalion w Magdeburgu
    • (Pruski) Batalion uzupełniający w Halberstadcie
  • 5. Dywizja Reichswehry w Stuttgarcie
    • 13. (Wirtemberski) Pułk Piechoty w Ludwigsburgu
    • I. Batalion w Ulmie
    • II. Batalion w Stuttgarcie – Bad Canstatt
    • III. Batalion w Ludwigsburgu
    • batalion uzupełniający w Schwäbisch Gmünd
    • 14. (Badeński) Pułk Piechoty w Konstancji
    • I. Batalion w Konstancji
    • II. Batalion w Tybindze
    • III. Batalion w Meiningen
    • batalion uzupełniający w Donaueschingen i Villingen
    • 15. Pułk Piechoty w Kassel
    • I. (Heski) Batalion w Giessen
    • II. (Turyński) Batalion w Eisenach i Sondershausen
    • III. (Pruski) Batalion (strzelców) w Kassel
    • (Heski) Batalion uzupełniający w Marburgu
  • 6. Dywizja Reichswehry w Münsterze
    • 16. Pułk Piechoty w Oldenburgu
    • I. (Hanzeatycki) Batalion w Bremie
    • II. (Pruski) Batalion w Hanowerze
    • III. (Oldenburski) Batalion w Odlenburgu
    • (Pruski) Batalion uzupełniający w Osnabrück
    • 17. Pułk Piechoty w Brunszwiku
    • I. (Brunszwicki) Batalion w Brunszwiku
    • II. (Pruski) Batalion w Getyndze
    • III. (Pruski) Batalion (strzelców) w Goslarze
    • (Pruski) Batalion uzupełniający w Celle
    • 18. Pułk Piechoty w Paderborn
    • I. (Pruski) Batalion w Paderborn
    • II. (Pruski) Batalion w Münsterze
    • III. (Schaumburg-Lippski i Pruski) Batalion w Bückeburgu i Hameln
    • (Lippski) Batalion uzupełniający w Detmold
  • 7. Dywizja Reichswehry w Monachium
    • 19. (Bawarski) Pułk Piechoty w Monachium
    •  I. Batalion w Monachium
    • II. Batalion w Augsburgu
    • III. Batalion w Kempten i Lindau
    • batalion uzupełniający w Landshut
    • 20. (Bawarski) Pułk Piechoty w Ratyzbonie
    • I. Batalion w Ratyzbonie
    • II. Batalion w Ingolstadcie
    • III. Batalion w Pasawie
    • batalion uzupełniający w Ambergu
    • 21. (Bawarski) Pułk Piechoty w Norymberdze
    • I. Batalion w Würzburgu
    • II. Batalion w Norymberdze
    • III. Batalion w Bayreuth
    • batalion uzupełniający w Erlangen
  • 1. Dywizja Kawalerii we Frankfurcie nad Odrą
    • 1. (Pruski) Pułk Rajtarów w Tylży
    • 1. Szwadron w Tylży
    • 2. Szwadron w Wystruciu
    • 3. Szwadron w Wystruciu
    • 4. Szwadron w Tylży
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Wystruciu
    • 2. (Pruski) Pułk Rajtarów w Węgorzewie, tymczasowo w Królewcu
    • 1. Szwadron w Ełku, tymczasowo w Królewcu
    • 2. Szwadron w Ełku, tymczasowo w Królewcu
    • 3. Szwadron w Olszynie, tymczasowo w Dobrym Mieście
    • 4. Szwadron w Olszynie, tymczasowo w Węgorzewie
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Olsztynie, tymczasowo w Węgorzewie
    • 6. Szwadron w Królewcu
    • 3. (Pruski) Pułk Rajtarów w Rathenow
    • 1. Szwadron w Rathenow
    • 2. Szwadron w Rathenow
    • 3. Szwadron w Stendalu
    • 4. Szwadron w Stendalu
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Rathenow
    • 4. (Pruski) Pułk Rajtarów w Poczdamie
    • 1. Szwadron w Poczdamie
    • 2. Szwadron w Poczdamie
    • 3. Szwadron w Poczdamie
    • 4. Szwadron w Poczdamie
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Poczdamie
    • 6. Szwadron w Poczdamie
    • 5. (Pruski) Pułk Rajtarów w Słupsku
    • 1. Szwadron w Białogardzie
    • 2. Szwadron w Białogardzie
    • 3. Szwadron w Słupsku
    • 4. Szwadron w Słupsku
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Słupsku
    • 6. (Pruski) Pułk Rajtarów w Pasewalku
    • 1. Szwadron w Pasewalku
    • 2. Szwadron w Pasewalku, tymczasowo w Schwedt
    • 3. Szwadron w Demmin
    • 4. Szwadron w Schwedt
    • 5. Szwadron (uzupelniający) w Pasewalku
    • 6. Szwadron w Demminie
  • 2. Dywizja Kawalerii we Wrocławiu
    • 7. (Pruski) Pułk Rajtarów we Wrocławiu
    • 1. Szwadron we Wrocławiu
    • 2. Szwadron we Wrocławiu
    • 3. Szwadron w Oławie
    • 4. Szwadron w Oławie
    • 5. Szwadron (uzupełniający) we Wrocławiu
    • 8. (Pruski) Pułk Rajtarów w Oleśnicy
    • 1. Szwadron w Miliczu
    • 2. Szwadron w Oleśnicy
    • 3. Szwadron w Miliczu
    • 4. Szwadron w Namysłowie
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Bierutowie
    • 9. (Pruski) Pułk Rajtarów w Fürstenwalde
    • 1. Szwadron w Fürstenwalde
    • 2. Szwadron w Fürstenwalde
    • 3. Szwadron w Beeskow, tymczasowo w Jüterbogu
    • 4. Szwadron w Beeskow, tymczasowo w Perlebergu
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Fürstenwalde
    • 10. (Pruski) Pułk Rajtarów w Sulechowie
    • 1. Szwadron w Torgau
    • 2. Szwadron w Torgau
    • 3. Szwadron w Sulechowie
    • 4. Szwadron w Sulechowie
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Sulechowie
    • 11. (Pruski) Pułk Rajtarów w Lubiniu, a od 1922 – w Prudniku Śląskim
    • 1. Szwadron w Lubiniu
    • 2. Szwadron w Lubiniu
    • 3. Szwadron w Szprotawie, tymczasowo w Perlebergu, później w Prudniku Śląskim
    • 4. Szwadron w Szprotawie, tymczasowo w Perlebergu, później w Prudniku Śląskim
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Lubinie, później w Oławie
    • 12. (Saski) Pułk Rajtarów w Dreźnie
    • 1. Szwadron w Grimma
    • 2. Szwadron w Grossenhain
    • 3. Szwadron w Grimma
    • 4. Szwadron w Grossenhain
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Dreźnie
    • 6. Szwadron w Dreźnie
  • 3. Dywizja Kawalerii w Weimarze
    • 13. (Pruski) Pułk Rajtarów w Hanowerze
    • 1. Szwadron w Hanowerze
    • 2. Szwadron w Hanowerze
    • 3. Szwadron w Lüneburgu
    • 4. Szwadron w Lüneburgu
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Hanowerze
    • 14. Pułk Rajtarów w Ludwigslust
    • 1. (Meklemburski) Szwadron w Ludwigslust
    • 2. (Meklemburski) Szwadron w Parchimiu
    • 3. (Pruski) Szwadron w Szlezwiku
    • 4. (Pruski) Szwadron w Szlezwiku
    • 5. (Pruski) Szwadron (uzupełniający) w Ludwigslust
    • 15. (Pruski) Pułk Rajtarów w Paderborn
    • 1. Szwadron w Paderborn
    • 2. Szwadron w Paderborn
    • 3. Szwadron w Münsterze
    • 4. Szwadron w Münsterze
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Paderborn
    • 6. Szwadron w Münsterze
    • 16. Pułk Rajtarów w Langensalza, następnie w Erfurcie
    • 1. (Pruski) Szwadron w Hofgeismar (później w Erfurcie)
    • 2. (Pruski) Szwadron w Hofgeismar
    • 3. (Heski) Szwadron w Lagensalzy, tymczasowo w Hofgeismar
    • 4. (Pruski) Szwadron w Langensalzy
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Langensalzy
    • 6. Szwadron w Kassel (później w Erfurcie)
    • 17. (Bawarski) Pułk Rajtarów w Bambergu (podlegał bawarskiej 7. Dywizji)
    • 1. Szwadron w Bambergu
    • 2. Szwadron w Ansbach
    • 3. Szwadron w Ansbach
    • 4. Szwadron w Straubing
    • 5. Szwadron (uzupełniający) w Bambergu, tymczasowo w Bayreuth
    • 6. Szwadron w Straubingu
    • 18. (Bawarski) Pułk Rajtarów w Stuttgarcie – Bad Canstatt
    • 1. (Wirtemberski) Szwadron w Ludwigsburgu
    • 2. (Wirtemberski) Szwadron w Bad Canstatt
    • 3. (Badeński) Szwadron w Ludwigsburgu
    • 4. (Badeński) Szwadron w Ludwigsburgu
    • 5. (Wirtemberski) Szwadron (uzupełniający) w Bad Canstatt
  • 1. (Pruski) Pułk Artylerii w Królewcu
    • I. Dywizjon w Insterburgu
    • II. Dywizjon w Królewcu
    • III. Dywizjon w Olsztynie
    • bateria uzupełniająca w Królewcu
  • 2. (Pruski) Pułk Artylerii w Schwerinie
    • I. Dywizjon w Szczecinie
    • II. Dywizjon w Güstrow i Schwerinie
    • III. Dywizjon w Itzehoe
    • bateria uzupełniająca w Schwerinie
  • 3. (Pruski) Pułk Artylerii we Frankfurcie nad Odrą
    • I. Dywizjon w Świdnicy (początkowo II. Dywizjon)
    • II. Dywizjon we Frankfurcie nad Odrą (początkowo I. Dywizjon)
    • III. Dywizjon w Jüterbogu
    • bateria uzupełniająca w Poczdamie
    • IV. Dywizjon (konny) w Poczdamie (11. – 13. Baterie)
    • V. Dywizjon (konny) w Żaganiu i Szprotawie (14. – 16. Baterie)
  • 4. Pułk Artylerii w Dreźnie
    • I. (Pruski) Dywizjon w Halberstadt
    • II. (Saski) Dywizjon w Bautzen
    • III. (Saski) Dywizjon w Dreźnie
    • bateria uzupełniająca w Dreźnie
  • 5. Pułk Artylerii w Fuldzie
    • I. (Hesko-pruski) Dywizjon w Fuldzie (początkowo II.)
    • II. (Badeński) Dywizjon w Ulmie (początkowo I.)
    • III. (Wirtemberski) Dywizjon w Ludwigsburgu
    • (Wirtemberska) Bateria uzupełniająca w Ulmie
    • 11. (Pruska) Bateria (konna) we Fritzlarze
  • 6. (Pruski) Pułk Artylerii w Minden
    • I. Dywizjon w Minden
    • II. Dywizjon w Minden
    • III. Dywizjon w Hanowerze i Wolfenbüttel
    • bateria uzupełniająca w Hanowerze
    • IV. Dywizjon (konny) w Verden (11. i 12. Baterie)
  • 7. (Bawarski) Pułk Artylerii w Norymberdze
    • I. Dywizjon w Würzburgu
    • II. Dywizjon w Landsbergu nad Lechem i Monachium
    • III. Dywizjon w Norymberdze i Fürth
    • bateria uzupełniająca w Erlangen
  • 1. (Pruski) Batalion Saperów w Królewcu
  • 2. (Pruski) Batalion Saperów w Szczecinie
  • 3. (Pruski) Batalion Saperów w Kostrzynie
  • 4. (Pruski) Batalion Saperów w Magdeburgu
  • 5. Batalion Saperów w Ulm (1. (Pruska) Kompania w Neu-Ulmie, 2. (Wirtemberska) Kompania w Ulmie)
  • 6. (Pruski) Batalion Saperów w Minden
  • 7. (Bawarski) Batalion Saperów w Monachium

Etatowo (1927–1932) Reichswehra miała 4291 oficerów, 20 880 podoficerów i 74 020 szeregowców, razem 99 191 żołnierzy. Według rodzajów wojsk liczba żołnierzy była następująca: piechota – 52 689, kawaleria – 15 991, artyleria – 10 827, saperzy – 2870, łączność – 2156, transport – 5733, służby medyczne i weterynaryjne – 3349, pozostałe – 5576.

Reichsmarine[edytuj | edytuj kod]

Po I wojnie światowej znacznie ograniczono wielkość marynarki wojennej. W 1913 roku łączny tonaż floty niemieckiej wynosił 1 033 700 ton, w 1919 roku – 646 500 ton, a w 1933 roku 152 480 ton. W okresie międzywojennym zbudowano pewną ilość nowych okrętów, jednak ich wielkość i uzbrojenie były ograniczone przez traktat wersalski.

W 1933 roku Reichsmarine posiadała:

  • 1 nowoczesny pancernik kieszonkowy "Deutschland" (wszedł do służby w 1933)
  • 6 starych pancerników "Hannover", "Schleswig-Holstein", "Schlesien", "Hessen", "Elsass" i "Braunschweig" (z lat 1904–1908)
  • 5 nowoczesnych krążowników lekkich "Leipzig", "Köln", "Königsberg", "Karlsruhe" i "Emden" (z lat 1926–1931)
  • 3 stare krążowniki "Berlin", "Hamburg" i "Amazone" (z lat 1901–1905)
  • 12 niszczycieli klas "Möwe" i "Wolf" (z lat 1926–1928) – później klasyfikowane jako torpedowce z racji małej wyporności
  • 20 torpedowców różnych klas z lat 1906–1913
  • 84 inne jednostki (trałowce, patrolowce, okręty logistyczne itd.)

Należy zwrócić uwagę, że liczba jednostek jeszcze przed dojściem do władzy nazistów była powyżej dozwolonych.

Budżet[edytuj | edytuj kod]

Roczny budżet sił zbrojnych w okresie międzywojennym wynosił z reguły 600–700 milionów reichsmarek. W roku budżetowym 1932/33 było to 634 mln reichsmarek, co stanowiło zaledwie ok. 0,7% PKB Niemiec. Potem wydatki gwałtownie podskoczyły, jednak w 1935 roku Niemcy ostatni raz ujawniły wielkość tych wydatków (wyniosły 894 mln reichsmarek w roku 1934/35, czyli ok. 1,2% PKB).

Zbrojenia i koniec Reichswehry[edytuj | edytuj kod]

Ograniczenia traktatowe pozbawiały Niemcy właściwie jakichkolwiek możliwości obronnych. Armia była w pełni zawodowa i służyli w niej wyłącznie najlepsi z najlepszych, ale i tak bez ciężkiego sprzętu nie byliby w stanie w razie konfliktu zbyt wiele zdziałać.

Z traktatu wywiązywano się w latach 20. sumiennie, choć starano się obchodzić przepisy jak tylko się dało, np. Niemcy tworzyli lotnictwo pod pozorem wspomagania szkolenia artylerzystów (co dopuszczał traktat), a niemieckie firmy prowadziły badania nad zakazanymi rodzajami uzbrojenia używając swoich zagranicznych filii (np. Boforsa w Szwecji). Jednak jeszcze przed dojściem do władzy nazistów rząd niemiecki zaczął łamać postanowienia traktatu – w 1932/1933 roku liczba żołnierzy przekroczyła dopuszczalny limit, ilość zmagazynowanego uzbrojenia także przekraczała limity, prowadzono nielegalne prace nad samolotami bojowymi i czołgami. W najgłębszej tajemnicy utworzono wywiad i kontrwywiad.

Po dojściu do władzy przez Adolfa Hitlera w styczniu 1933 roku zaczęto szybko rozbudowywać siły zbrojne łamiąc dalsze postanowienia traktatu wersalskiego. Już w październiku 1934 roku, w ramach realizacji planu "A", Reichsheer liczył 240 000 żołnierzy (21 dywizji piechoty, 2 kawalerii i 1 lekką pancerną). W 1934 roku utworzono 2 okręgi wojskowe, rok później następny. 16 marca 1935 roku wprowadzono powszechną służbę wojskową (pierwszy rocznik wcielono do wojska 1 listopada). W tym miesiącu ustalono, że armia będzie się składać z 12 korpusów, 36 dywizji piechoty i 3 dywizji pancernych (450 000 żołnierzy). Zaczęto intensywnie rozbudowywać flotę (pod koniec 1935 roku miała 14 okrętów podwodnych, chociaż pierwsze przyjęto do służby już po rozwiązaniu Reichswehry). W 1933 roku zaczęto formować lotnictwo bojowe (w oparciu o kadry cywilnych aeroklubów). 9 marca 1935 roku oficjalnie utworzono lotnictwo (Luftwaffe) jako samodzielny rodzaj sił zbrojnych. Pod koniec roku Luftwaffe miało 6 okręgów z 33 dywizjonami (13 lotniczych, 19 przeciwlotniczych i 1 łączności).

21 maja 1935 roku Reichswehrę rozwiązano, tworząc Wehrmacht.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Georg Tessin, Deutsche Verbände und Truppen 1918 – 1939, Osnabrück 1974, ss. 189 - 202.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]