Rezerwat leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezerwat leśny (symbol L) – rodzaj rezerwatu przyrody, w którym przedmiotem ochrony są pozostałości i fragmenty dawnych puszcz o charakterze pierwotnym, typy zbiorowisk leśnych, a także stanowiska drzew na granicach zasięgu[1].

W 2015 roku istniało w Polsce 737 rezerwatów leśnych o łącznej powierzchni 66 773 ha[2]. Stanowiły one niemal połowę wszystkich polskich rezerwatów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów, typów i podtypów rezerwatów przyrody Dz.U. z 2005 r. nr 60, poz. 533
  2. a b GUS: Ochrona środowiska 2016. Warszawa: Zakład Wydawnictw Statystycznych, 2016-12-06, s. 275. ISSN 0867-3217. [dostęp 2018-05-11]. (pol. • ang.)