Ridvan Dibra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ridvan Dibra
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1959
Szkodra (Albania)
Narodowość albańska
Język albański
Alma Mater Uniwersytet w Szkodrze
Dziedzina sztuki poezja, proza
Ważne dzieła

Stina e maceve

Ridvan Dibra (ur. 9 stycznia 1959 w Szkodrze) - albański prozaik, poeta i dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Szkodrze, gdzie ukończył szkołę średnią i studia z zakresu literatury albańskiej na miejscowym uniwersytecie. W latach 1982-1987 uczył języka albańskiego w jednej ze szkół w Kukës. W 1988 rozpoczął pracę dziennikarza w Szkodrze. Od 1994 roku jest wykładowcą języka albańskiego i literatury na uniwersytecie w Szkodrze.

R.Dibra jest uważany za czołowego przedstawiciela współczesnej literatury albańskiej. Debiutował w roku 1989. Jego utwory cechuje skłonność do eksperymentów formalnych. Jego dramat Lufta e Tretë Botërore (Trzecia Wojna Światowa) w 2013 zdobył główną nagrodę w organizowanym przez Ministerstwo Kultury Kosowa konkursie na oryginalny dramat albański[1].

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Thjesht (Po prostu), Tirana 1989
  • Vëlla me centaurët (Brat centaurów), Prisztina 2002.

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Eklipsi i shpirtit (Eklipsa duszy), Szkodra 1994.
  • Prostituta e virgjër (Dziewica prostytutką), Szkodra 1994.
  • Nudo (Naga), Tirana 1995.
  • Vetmia e diellit (Samotność słońca), Tirana 1995.
  • Mjerimi i gjysmës (Nieszczęście połowy), Tetovo 1996.
  • Kurthet e dritës, (Pułapki światła), Elbasan 1997.
  • Triumfi i Gjergj Elez Alisë (Zwycięstwo Gjergja Eleza Alii), Tirana 1999.
  • Stina e ujkut (Czas wilka), Szkodra 2000.
  • Të lirë dhe të burgosur (Wolni i uwięzieni), Prisztina 2001.
  • Triumfi i dytë i Gjergj Elez Alisë (Drugi tryumf Gjergji Eleza Alii) 2003.
  • E-mail, Tirana 2003.
  • Kumte dashurie (Miłosna wiadomość) 2004.
  • Franc Kafka i shkruan të birit (Franz Kafka pisze do syna) 2006.
  • Stina e maceve (Czas macew), 2007.
  • Legjenda e vetmisë (Legenda samotności), 2012.
  • Gjumi mbi borë (Śpiąc na śniegu), 2016.
  • Treni i muzgut (Pociąg zmierzchu), 2017.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]