Roman Landowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Roman Landowski (ur. 25 listopada 1937 w Świeciu nad Wisłą[1] - zm. 22 sierpnia 2007 r. w Tczewie) – poeta, prozaik i publicysta, regionalista kociewski, Honorowy Obywatel Miasta Tczewa.

Życiorys[edytuj]

Ojciec Landowskiego został zamordowany przez Sowietów.

Mieszkał w Tczewie od 1950 r., był między innymi księgarzem, bibliotekarzem i edytorem. Założył teatr poezji i publicystyki Scena Literacka "Propozycje", który prowadził w latach 1964-1975. Był jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Ziemi Tczewskiej, Kociewskiego Kantoru Edytorskiego oraz Dyskusyjnego Klubu Filmowego "Sugestia". Kierował redakcją "Kociewskiego Magazynu Regionalnego", czasopisma społeczno-kulturalnego poświęconego historii i współczesności Kociewia. Był autorem "Bedekera Kociewskiego".

Jako pisarz debiutował w 1958 r. w Bydgoszczy kilkoma wierszami na łamach prasy wojskowej. Jego debiutem książkowym był zbiór poezji „Pejzaże serdeczne” (ZK-P, Gdańsk 1979).

W dorobku literackim posiada 14 książek, w tym: 3 powieści (Ziemia czeka na dłoń, Wyrok u Wszystkich Świętych, Powrót do miejsc pamiętanych), 2 wznawiane zbiory baśni i podań pomorskich (Jasna i Dersław, Łabędzi lot Damroki), 3 tomiki poetyckie (oprócz debiutu - Wychodzenie z mroku, Muzyka na wierzby i płowiejące niwy, Skrócone powtórki z pejzażu) oraz kilka książkowych publikacji eseistycznych.

W 2003 Rada Miasta Tczewa przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela w uznaniu jego zaangażowania na rzecz Tczewa i Kociewia oraz za promocję miasta i twórczość literacką.

14 listopada 2013 na staromiejskim deptaku w Tczewie odsłonięto ławeczkę dedykowaną pisarzowi.

Przypisy