Rudawka wielka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudawka wielka
Pteropus giganteus[1]
(Brünnich, 1782)
Rudawka wielka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd rudawkokształtne
Rodzina rudawkowate
Rodzaj rudawka
Gatunek rudawka wielka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Rudawka wielka[3][4], pies latający[4] (Pteropus giganteus) - największy spośród znanych gatunków nietoperzy.

Występowanie: południowo-wschodnia Azja.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W odróżnieniu od pozostałych nietoperzy nie ma zmysłu echolokacji, więc nie potrafi latać w całkowitej ciemności. Ma za to świetny słuch i wzrok. Zwany potocznie także nietoperzem owocowym, latającym lisem, latającym psem. Ssak z rodziny rudawkowatych, zamieszkujący Indie i Cejlon. Osiąga do 150 cm rozpiętości skrzydeł, długość ciała do 32 cm[potrzebne źródło].

Żyje kolonijnie, dzień spędza wisząc na gałęziach drzew. Jest owocożerny. Rudawka wielka bywa często hodowana w ogrodach zoologicznych.

Przypisy

  1. Pteropus giganteus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Molur, S., Srinivasulu, C., Bates, P. & Francis, C. 2008. Pteropus giganteus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-25]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 84. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 4,0 4,1 K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 315, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.