Rudolf Indruch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudolf Indruch
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1892
Lwów
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1927
Lwów
Narodowość  Polska

Rudolf Indruch (ur. 7 lutego 1892 we Lwowie, zm. 27 stycznia 1927 tamże) – architekt, żołnierz.

Był synem Czeszki i Słowaka Jana Indrucha[1]. W 1910 ukończył VII klasę i zdał egzamin dojrzałości w C. K. I Wyższej Szkole Realnej we Lwowie[2].

Uczestnik I wojny światowej. Brał udział w obronie Lwowa w trakcie trwającej wojny polsko-ukraińskiej[3]. W roku 1920 bronił miasta przed bolszewikami. Ciężko ranny w wyniki postrzału w płuco, do końca życia chorował na gruźlicę. Mianowany porucznikiem Wojska Polskiego.

Został inżynierem architektem[3]. Był autorem projektu Cmentarza Obrońców Lwowa, wybranego drogą konkursu w 1921. Pomimo formalnego braku wykształcenia (nie miał obronionej pracy magisterskiej), lecz dzięki włożonej ciężkiej pracy i zapałowi wygrał konkurs na projekt cmentarza Orląt oraz pomnik Obrońców Persenkówki[3]. Projekt cmentarza wykonał nie pobierając żadnej opłaty.

Zdaniem współczesnych z jego dziełem „mogą być porównywane tylko drewniane cmentarze w Beskidzie Niskim” zaprojektowane przez słowackiego architekta Dušana Jurkoviča[4].

Przypisy

  1. Stanisław Nicieja. Cmentarz Obrońców Lwowa. 1990. s. 466
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej we Lwowie za rok szkolny 1909/10. Lwów: 1910, s. 70, 71.
  3. a b c Semper Fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych. Lwów / Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 212.
  4. Przemysław Włodek, Adam Kulewski. Lwów. 2006. s. 240