Rufino Tamayo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rufino Tamayo (ur. 26 sierpnia 1899 w Oaxaca, zm. 24 czerwca 1991 w Meksyku) – meksykański malarz.

Życiorys[edytuj]

Studiował w akademii sztuk pięknych w mieście Meksyk, był kierownikiem pracowni etnograficznego rysunku]] Muzeum Antropologii w mieście Meksyk. Na początku jego twórczość była bliska realizmowi, później rozwinął własny liryczny styl w obrazach i muralach na pograniczu surrealizmu i ekspresjonizmu, figuracji i abstrakcji, których głównymi motywami były: światło, świat zwierząt i meksykańska mitologia. Był reformatorem meksykańskiego malarstwa po muralizmie - jako pierwszy odrzucił społeczne i polityczne treści tzw. szkoły meksykańskiej skupiającej autorów murali. W ich miejsce proponował czysty język malarski, formę, barwę i elementy sztuki prekolumbijskiej. Do jego najważniejszych dzieł należą Wyjący pies (1942), Uwolnione ptaki (1956) i murale, m.in. w gmachu UNESCO w Paryżu (1958) i Muzeum Antropologii w mieście Meksyk (1964).

Bibliografia[edytuj]

  • Wielka Encyklopedia PWN, red. Jan Wojnowski, t. 27, Warszawa 2005.