Rumelia Wschodnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rumelia Wschodnia
Източна Румелия
1878–1908
Flaga Rumelii Wschodniej
Godło Rumelii Wschodniej
Flaga Rumelii Wschodniej Godło Rumelii Wschodniej
Położenie Rumelii Wschodniej
Język urzędowy

bułgarski

Stolica

Płowdiw

Data powstania

13 lipca 1878

Włączenie do Bułgarii

5 października 1908

Rumelia Wschodnia (bułg. Източна Румелия, tur. Rumeli-i Sarki) – dawne państwo autonomiczne na Bałkanach istniejące od 1878 do 1885 roku (formalnie do 1908). Stolicą kraju był Płowdiw.

Rumelię Wschodnią utworzono na mocy traktatu w Berlinie w 1878 roku. Zgodnie z jego postanowieniami kraj pozostawał formalnie prowincją osmańskiej Turcji, posiadał jednak szeroką autonomię wewnętrzną (stanowiącą faktycznie narzędzie bułgarskiej zwierzchności nad prowincją). Na czele kraju stał gubernator generalny.

Gubernatorzy generalni[edytuj | edytuj kod]

6 września 1885 prowincję zajęły wojska bułgarskie. Na mocy podpisanego w Stambule układu Tofano zawartego 24 marca 1886 Turcja przekazała Księstwu Bułgarii całkowite zwierzchnictwo nad prowincją. Oficjalnie Rumelię Wschodnią włączono do Bułgarii w 1908 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]