Rupicola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rupicola[1]
Brisson, 1760[2]
Przedstawiciel rodzaju – skalikurek andyjski (R. peruvianus)
Przedstawiciel rodzaju – skalikurek andyjski (R. peruvianus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowate
Rodzina bławatnikowate
Podrodzina bławatniki
Plemię Rupicolini
Rodzaj Rupicola
Gatunki
  • R. rupicola
  • R. peruvianus

Rupicolarodzaj ptaków z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 27-32 cm, masa ciała 203-266 g (samce są większe i cięższe od samic)[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z łaciny: rupes, rupis – „skała” (rumpere – „roztrzaskać”) oraz -cola – „mieszkaniec” (colere – „mieszkać”). Skalikurek gujański został nazwany „Coq-de-Roche” przez Barrere w 1745 roku, ze względu na jego płaski, jednostronny, podobny do koguciego grzebień oraz zwyczaj gniazdowania w jaskiniach[5].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

„Rupicola” = Pipra rupicola Linnaeus

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Rupicola, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M. J. Brisson: Ornithologie. Cz. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 44. (fr.)
  3. Frank Gill, David Donsker (red.): Cotingas, manakins, tityras & becards (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-06-06].
  4. David Snow, Michael Brooke, Bruno Walther: Family Cotingidae (Cotingas). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 9: Cotingas to Pipits and Wagtails. Barcelona: Lynx Edicions, 2004, s. 107. ISBN 84-87334-69-5. (ang.)
  5. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-06-06]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Rupicolini Bonaparte, 1853 (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-06-06].