Rustyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rustyka – sposób dekoracyjnego obrobienia faktury powierzchni muru kamiennego lub kamiennej okładziny ściennej, tak aby miały surowy wygląd (zwany popularnie "na dziko"). Obrobione w ten sposób lico było imitacją naturalnego łomu kamiennego.

W okresie renesansu i baroku zazwyczaj parter otrzymywał najsurowszą oprawę. Oprawa była charakterystyczna dla pałaców florenckich.

Zależnie od użytych narzędzi rozróżnia się rustykę:

  • grubo wyrównaną
  • żłobkowaną
  • groszkową

Błędnie tym mianem określa się boniowanie (obróbkę w tynku).

Bibliografia[edytuj]