Sajmiri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sajmiri
Saimiriinae[1]
Miller, 1912[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – sajmiri rdzawogrzbieta (S. oerstedii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Infrarząd małpokształtne
Rodzina płaksowate
Podrodzina sajmiri
Typ nomenklatoryczny

Simia sciurea Linnaeus, 1758

Synonimy

Podrodziny:

  • Chrysotrichinae Cabrera, 1900

Rodzaju:

Rodzaje

Sajmiri[6] (Saimiriinae) – monotypowa podrodzina ssaków naczelnych z rodziny płaksowatych (Cebidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Środkowej i Południowej[7][8][9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 22–42 cm, ogona 33–47 cm; masa ciała samic 550–1200 g, samców 550–1400 g[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Saimiri: lokalna nazwa znad Amazonki Caymiri dla sajmiri, zaadaptowana przez Buffona w 1767 roku. Być może pochodzi od brazylijskiego sai lub gai „małpa”[10].
  • Chrysothrix: gr. χρυσος khrusos „złoto”; θριξ thrix, τριχος trikhos „włosy”[11]. Gatunek typowy: Simia sciurea Linnaeus, 1758.
  • Pithesciurus: gr. πιθηκος pithēkos „małpa”; łac. sciurus „wiewiórka”, od gr. σκίουρος skiouros „wiewiórka”[12]. Gatunek typowy: Pithesciurus saimiri Lesson, 1840 (= Simia sciurea Linnaeus, 1758).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do podrodziny należy jeden rodzaj sajmiri[6] (Saimiri) z następującymi gatunkami[7][6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Saimiriinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. G.S. Miller. List of North American land mammals in the United States National Museum, 1911. „Bulletin - United States National Museum”. 79, s. 379, 1912 (ang.). 
  3. J.J. Kaup: Das Thierreich in seinen Hauptformen. Cz. 1: Naturgeschichte der Menschen und der Säugetherie. Darmstatd: Verlag von Johann Philipp Dieh, 1835, s. 50. (niem.)
  4. R.P. Lesson: Species des mammifères bimanes et quadrumanes; suivi d'un mémoire sur les Oryctéropes. Paris: J.B. Baillière, 1840, s. 116, 157. (fr.)
  5. J.J.O. Voigt: Nach der zweiten, vermehrten Ausgabe übersetzt und durch Zusätze erweitert. W: G. Cuvier: Das Thierreich, geordnet nach seiner Organisation: als Grundlage der Naturgeschichte der Thiere und Einleitung in die vergleichende Anatomie. Cz. 1: Die Säugthiere und Vögel. Leipzig: F. A. Brockhaus, 1931, s. 95. (niem.)
  6. a b c Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 39. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 186. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Saimiri. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-05].
  9. a b Rylands i in. 2013 ↓, s. 391–396.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 617.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 189.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 540.
  13. Rylands i in. 2013 ↓, s. 392.
  14. Rylands i in. 2013 ↓, s. 393.
  15. M.P. Mercês, J.W. Lynch, A. Wallax, A.S.Ferreira, M.L. Harada & J.de S. Silva Júnior. Morphology and mitochondrial phylogenetics reveal that the Amazon River separates two eastern squirrel monkey species: Saimiri sciureus and S. collinsi. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 82 (B), s. 426–435, 2015. DOI: 10.1016/j.ympev.2014.09.020 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]