Salut 001

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Salut 001
Euromatic 001
Salut0011.JPG
Typ superheterodyna, przenośny
Producent Radiotechnika Ryga
VEB Stern-Radio Berlin
Kraj  ZSRR
Lata produkcji 1977-1988
Dane techniczne
Zakresy fal
Fale długie 150-330 kHz
Fale średnie I 525-880 kHz
Fale średnie II 880-1605 kHz
Fale krótkie I 3,45-5,8 MHz
Fale krótkie II 5,9-6,2 MHz
Fale krótkie III 7,1-7,35 MHz
Fale krótkie IV 9,5-9,8 MHz
UKF 87-107 MHz
Czułość użytkowa
Fale długie 34 dB/uV
Fale średnie I 33 dB/uV
Fale średnie II 24 dB/uV
Fale krótkie I 25 dB/uV
Fale krótkie II 25 dB/uV
Fale krótkie III 25 dB/uV
Fale krótkie IV 29 dB/uV
UKF 1,5 uV
Inne
Wymiary 480 × 280 × 112 mm
Masa 6,3 kg
Dane wg http://www.radiomuseum.org/r/radiotehni_saluts_euromatic_001.html, o ile nie zaznaczono inaczej.

Salut 001 – radioodbiornik produkcji radzieckiej firmy Radiotechnika z Rygi przy współpracy VEB Stern-Radio Berlin[1]. Na początku lat 80. radioodbiornik był modernizowany, m.in. dołożono jedno pasmo fal krótkich[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Radioodbiornik przeznaczony do odbioru fal długich, średnich, krótkich i UKF. W porównaniu z ówcześnie produkowanym sprzętem zawierał wiele nowych i unikatowych rozwiązań, między innymi strojenie wzbogacone czujnikami sensorowymi, programator 8 stacji: po 4 z zakresu AM i FM, automatyczna regulacja częstotliwości zarówno dla UKF, jak i stacji nadających w systemie AM, niezależne anteny teleskopowe dla AM i FM (długość 120 cm), także dwie anteny ferrytowe[2]. Dodatkowo wyposażony był w funkcję automatycznego wyłączania i timer. Analogowa skala podświetlana jest na zielono wyłącznie podczas strojenia.

Odbiornik produkowany był w dwóch wersjach: dla ZSRR oraz NRD i na eksport do krajów zachodnich. W edycji „wschodniej” zastosowano pasmo OIRT oraz 5 zakresów fal krótkich, w wersji eksportowej UKF z zakresem CCIR oraz 8 pasm fal krótkich[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy radio zostało zaprezentowane na Międzynarodowych Targach Lipskich w roku 1977. Choć produkcji radzieckiej, zawierało rozwiązania, które powstały we współpracy z technikami z NRD[2]. W pierwszym roku obecności na rynku kosztowało 630 marek NRD[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Салют 001. Радиоприемник высшего класса (ros.). [dostęp 2012-01-05].
  2. 2,0 2,1 2,2 Testbericht Salut 001 (niem.). dr-boesch-ch. [dostęp 2012-01-05].
  3. Salut 001 (ang.). radiomuseum.org. [dostęp 2012-01-05].