Sancha z Leónu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sancha z Leónu
ilustracja
Obraz z XIX wieku Pani Sancha, królowa Leónu, mal. Joaquín Gutiérrez de la Vega, Prado
faksymile
hrabina Kastylii
Okres od 1032
do 1035
Jako żona Ferdynanda I
królowa Kastylii
Okres od 1035
do 1065
Jako żona Ferdynanda I
królowa Leónu
Okres od 1037
Dane biograficzne
Dynastia Perez
Data urodzenia ok. 1018
Data i miejsce śmierci 8 listopada 1067
León
Miejsce spoczynku Bazylika św. Izydora w León
Ojciec Alfons
Matka Elvira Menéndez
Mąż Ferdynand I Wielki
od 1032
do 1065
Dzieci Urraca,
Sancho,
Elwira,
Alfons,
Garcia

Sancha z Leónu (ur. ok. 1018[1], zm. 8 listopada 1067[1] w Leónie) – królowa Kastylii i Leónu. Córka króla Leónu Alfonsa V i jego pierwszej żony Elviry Menéndez, żona Ferdynanda I.

Ze względów politycznych zaaranżowano małżeństwo między Sanchą a hrabią Kastylii Garcią II Sanchezem.[2] Jednak przed ślubem Garcia został zamordowany 13 maja 1029 roku.[1][2] W 1032 roku Sancha poślubiła siostrzeńca, a zarazem następcę Garcii, Ferdynanda I, który w 1035 roku został królem Kastylii.[1]

We wrześniu 1037 roku wojska Ferdynanda I podczas bitwy pod Tamarón pokonały wojska brata jego żony, króla Leónu Bermudo III. Z chwilą jego śmiercią na polu bitwy dziedziczką królestwa Leónu stała się Sancha.

Sancha z Ferdynandem mieli 5 dzieci:

  • Urracę (1033/34 – 1101),
  • Sancho II (ok.1037-1072), późniejszego króla Kastylii, Galicji i Leónu,
  • Elwirę (1038/9–1101)
  • Alfonsa VI (ok. 1040/1041–1109), późniejszego króla Kastylii, Galicji i Leónu,
  • Garcię II (1041/43–1090), późniejszego króla Galicji i hrabiego Portugalii.

Sancha zmarła 8 listopada 1067 w Leónie i została pochowana w królewskim panteonie bazyliki św. Izydora w León.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Antonio Viñayo González: Sancha Alfónsez (hiszp.). Real Academia de la Historia. [dostęp 2019-03-16].
  2. a b Emmanuelle Klinka: Sancha, infanta y reina de León (hiszp.). e-Spania. [dostęp 2019-03-16].