Scaled Composites Stratolaunch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Scaled Composites Stratolaunch
Scaled Composites Stratolaunch
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Scaled Composites
Historia
Data oblotu 13 kwietnia 2019
Dane techniczne
Napęd 6 x silnik turbowentylatorowy Pratt & Whitney PW4056
Ciąg 252 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 117,425 m
Długość 72,59 m
Wysokość 15,25 m
Masa
Własna 227 000 kg
Startowa 590 200 kg
Osiągi
Zasięg 3700 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA

Scaled Composites Stratolaunch (Model 351) – amerykański prototypowy samolot transportowy, służący do wynoszenia na dużą wysokość rakiet. Obecnie jest to samolot o największej rozpiętości skrzydeł spośród wszystkich wybudowanych dotychczas typów maszyn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W założeniu konstruktorów, samolot ma wynosić na pułap rzędu 11 000 metrów niewielkie rakiety, przenoszące na swoich pokładach satelity. Po osiągnięciu zakładanej wysokości, następować ma uwolnienie rakiety i jej samodzielny lot na niską orbitę okołoziemską. Rozwiązanie takie przetestowano na samolocie Boeing B-52 Stratofortress i Lockheed L-1011 Stargazer, które posłużyły do wynoszenia rakiet Pegasus. Technologia ta uniezależnia proces wynoszenia przez rakiety nośne na orbitę okołoziemską satelitów od kosmodromów, a użycie niewielkich, a przez to o wiele tańszych w budowie i eksploatacji rakiet nośnych, umożliwia szybsze przywrócenie gotowości startowej w celu wykonania kolejnej misji.

Prace nad stworzeniem specjalnej maszyny, przeznaczonej tylko do tego typu zadań, rozpoczęły się na początku 2011 roku. Budowę samolotu prowadzono w należącym do Scaled Composites (będącego obecnie częścią Northrop Grumman Corporation), specjalnie do tego celu postawionym hangarze w Mojave w Kalifornii. Za całość przedsięwzięcia odpowiada założona przez Paula Allena firma Stratolaunch Systems. W celu obniżenia kosztów budowy, w samolocie zastosowano wiele systemów pochodzących z pasażerskich Boeing 747-400. Do Mojave sprowadzono dwa wycofane z eksploatacji w United Airlines samoloty 747-400. To z nich pochodziły zainstalowane w Modelu 351 silniki, jak również wiele innych elementów, podwozie, awionika, wyposażenie kabiny załogi. Zaprojektowano samolot wykorzystując wcześniejsze doświadczenia zdobyte przy projekcie WhiteKnightTwo. Model 351 jest również dwukadłubowym samolotem, którego kadłuby połączone są ze sobą długim centropłatem. Każdy z kadłubów zakończony jest niezależną sekcją ogonową z klasycznym usterzeniem. Na zewnętrznej części kadłuba, pod skrzydłami zawieszono na pylonach sześć silników, po trzy z każdej strony. Załoga samolotu będzie pracowała w prawym kadłubie. Docelowo Stratolaunch ma być zdolny do jednoczesnego wyniesienia trzech rakiet typu Pegasus XL.

31 maja 2017 roku Stratolaunch po raz pierwszy opuścił swój hangar i został zademonstrowany publicznie. Pierwsze próbne odpalenie rakiet planowane jest na 2019 rok[1][2]. W grudniu 2017 roku rozpoczęto testy kołowania maszyny po lotnisku Mojave Air and Space Port, podczas których samolot osiągnął prędkość 46 km/h. Testy miały na celu sprawdzenie możliwości sterowania samolotem podczas jazdy po płycie lotniska, hamowania i zatrzymywania maszyny[3]. W trakcie dalszych testów kołowania maszyny, osiągnęła ona maksymalną prędkość 74 km/h[4].

Samolot oblatano 13 kwietnia 2019 roku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roll-out Stratolaunch Model 351, „Lotnictwo”, nr 7-8 (2011), s. 11, ISSN 1732-5323
  2. Stratolaunch pokazany publicznie, „Lotnictwo Aviation International”, nr 7 (2017), s. 18, ISSN 2450-1298
  3. Mark Broadbent, Stratolaunch milestone, „Air International”, nr 2 (2018), s. 98, ISSN 0306-5634
  4. 40 knots on Stratolaunch test, „Air International”, nr 4 (2018), s. 31, ISSN 0306-5634
  5. Łukasz Golowanow: Stratolaunch wykonał pierwszy lot (pol.). konflikty.pl, 13 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]