Sciurus meridionalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sciurus meridionalis
Lucifero, 1907
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina wiewiórki
Rodzaj wiewiórka
Gatunek Sciurus meridionalis
Zasięg występowania
Mapa występowania

Sciurus meridionalisgatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), występujący na Półwysepie Apenińskim.

Wiewiórka ta jest endemitem lasów w Kalabrii i Basilicacie, na południowym krańcu Półwyspu Apenińskiego. To typowe zwierzę nadrzewne, znacznie większe od spokrewnionej z nią wiewiórki pospolitej. Długo uważano Sciurus meridionalis za podgatunek wiewiórki pospolitej. W 2017 genetycy wykazali, iż jest odrębnym gatunkiem. Sciurus meridionalis ma też ciemniejszą niż u wiewiórki pospolitej sierść na grzbiecie[1]. Włoska nazwa gatunkowa – scoiattolo nero meridionale – oznacza czarna wiewiórka śródziemnomorska. Zwierzę opisane pierwszy raz w 1907 przez włoskiego naturalistę Armando Maria Lucifero di Aprigliano[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucas A. Wauters, Giovanni Amori, Gaetano Aloise, Spartaco Gippoliti, Paolo Agnelli, Andrea Galimberti, Maurizio Casiraghi, Damiano Preatoni, Adriano Martinoli: New endemic mammal species for Europe: Sciurus meridionalis (Rodentia, Sciuridae) (ang.). www.italian-journal-of-mammalogy.it. [dostęp 2017-09-04].
  2. Armando Maria Lucifero. „Mammalia Calabra. Rivista Italiana di Scienze Naturali”, s. 5-6: 45-55, 1907. Siena (wł.).