Sensytometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sensytometria – nauka o liczbowym oznaczaniu właściwości materiałów światłoczułych. Jest działem metrologii zajmującym się fotograficznymi właściwościami materiałów światłoczułych, głównie światłoczułością, ale również: kontrastowością, zadymieniem, gęstością optyczną, barwoczułością, ostrością, rozdzielczością, ziarnistością.

Do określenia stopnia światłoczułości stosowany jest sensytometr.

Twórcami podstaw sensytometrii byli chemicy Vero Charles Driffield oraz Ferdinand Hurter.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Popularna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993, ​ISBN 83-01-10416-3​, s. 769.