Sergiusz Soroko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sergiusz Soroko
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1915
Turzec pod Mołodecznem
Data śmierci 22 stycznia 1995
Poseł I kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 listopada 1952
do 20 listopada 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Sergiusz Soroko (ur. 19 lipca 1915 w miejscowości Turzec pod Mołodecznem, zm. 22 stycznia 1995[1]) – białoruski nauczyciel i działacz polityczny, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Borunach oraz w Wilnie. Walczył w wojnie obronnej Polski w 1939, po czym dostał się do niewoli niemieckiej (1939–1945). Po wyzwoleniu organizował szkolnictwo ludowe na Podlasiu, działał w PPR (Komitet Miejski w Hajnówce). Z jego inicjatywy założono Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania w Hajnówce, którego był dyrektorem. Brał aktywny udział w białoruskich życiu kulturalnym na Podlasiu, organizując m.in. kółka teatralne. W 1952 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji w okręgu Łomża. Zasiadał w Komisji Komunikacji i Łączności.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]