Serinus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serinus[1]
Koch, 1816[2]
Przedstawiciel rodzaju – kulczyk siwoszyi (S. canicollis)
Przedstawiciel rodzaju – kulczyk siwoszyi (S. canicollis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina łuszczakowate
Podrodzina łuskacze
Plemię Carduelini
Rodzaj Serinus
Typ nomenklatoryczny

Serinus hortulaniis Koch, 1816 = Fringilla serinus Linnaeus, 1766

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Serinus – rodzaj ptaka z podrodziny łuskaczy (Carduelinae) w rodzinie łuszczakowatych (Fringillidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[4].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 10,5-14 cm, masa ciała 9,5-20 g[5].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Serinus: epitet gatunkowy Fringilla serinus Linnaeus, 1766; fr. serin – kanarek, kulczyk (pochodzenie niejasne; sądzi się że jest to błędna pisownia z łacińskiego citrinus – kolor cytrynowy lub cerinus woskowo-żółty, ale Cabard i Chauvet w 2003[6], odnoszą się do średniowiecznego prowansalskiego słowa Serena – ptak, który żywi się pszczołami (gr. σειρην seirēn, σειρηνος seirēnos – nieznany mały ptak śpiewający))[7].
  • Alario: epitet gatunkowy Fringilla alario Linnaeus, 1758; łac. alarius lub alaris – w locie, od ala – skrzydło[8]. Gatunek typowy: Fringilla alario Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy

  1. Serinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.L. Koch: System der baierischen Zoologie. Cz. 1: Die Säuughtiere und Vogel baierns. Monachium: Nürnberg, 1816, s. 228, rys. 6A. (niem.)
  3. Ch.L. Bonaparte: Conspectus generum avium. T. 1. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 519. (łac.)
  4. F. Gill & D. Donsker: Finches, euphonias (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-01].
  5. Collar i in. 2010 ↓, s. 513-538.
  6. P. Cabard, B. Chauvet: L'étymologie des noms d’oiseaux: Origine et sens des noms des oiseaux du Paléarctique occidental (noms scientifiques, noms français et étrangers). Paryż: Éditions Belin / Éveil Nature, 2003, s. 1-589. (fr.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Serinus.
  8. Jobling 2017 ↓, s. [1].
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Carduelini Vigors, 1825 (wersja: 2017-07-09). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-01].
  10. C.H. Fry, S. Keith: The Birds of Africa. Cz. 7: Sparrows to Buntings. Londyn: Christopher Helm, 2004. ISBN 0-7136-6531-9. (ang.)
  11. P.G. Ryan, D. Wright, G. Oatley, J. Wakeling, C. Cohen, T.L. Nowell, R.C.K. Bowie, V. Ward & T.M. Crowe. Systematics of Serinus canaries and the status of Cape and Yellow-crowned Canaries inferred from mtDNA and morphology. „Ostrich”. 75 (4), s. 288-294, 2004 (ang.). 
  12. P.A.R. Hockey, W.R.J. Dean & P.G. Ryan: Robert's Birds of Southern Africa. Wyd. 7. Kapsztad: Trustees of the John Voelcker Bird Book Fund, 2005. ISBN 0620340533. (ang.)
  13. I. Sinclair & P. Ryan: Birds of Africa South of the Sahara. Wyd. 2. Kapsztad: Struik Publishers, 2010. ISBN 1770076239. (ang.)
  14. Collar i in. 2010 ↓, s. 518.

Bibliografia[edytuj]

  1. N. Collar, I. Newton, P. Clement, V. Arkhipov: Family Fringillidae (Finches). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 15: Weavers to New World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2010, s. 440-617. ISBN 978-84-96553-68-2. (ang.)
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-01]. (ang.)