Serwal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serwal
Leptailurus[1]
Severtzov, 1858[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – serwal sawannowy (L. serval)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

kotokształtne

Rodzina

kotowate

Podrodzina

koty

Rodzaj

serwal

Typ nomenklatoryczny

Felis serval Schreber, 1776

Synonimy
Rodzaje

2 gatunki (w tym 1 wymarły) (zobacz opis w tekście)

Serwal[6] (Leptailurus) – rodzaj drapieżnego ssaka z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Afryce[7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 59–92 cm, długość ogona 20–38 cm; masa ciała 7–13,5 kg[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Leptailurus: gr. λεπτος leptos „delikatny, drobny”; αιλουρος ailouros „kot”[10].
  • Galeopardus: gr. γαλεή galeē lub γαλή galē „łasica”; παρδος pardos „samiec pantery”[11]. Gatunek typowy: Felis serval Schreber, 1776.
  • Serval: epitet gatunkowy Felis serval Schreber, 1776; fr. serval „serwal”, od port. cerval „ryś”, od łac. lupus cervārius „wilk polujący na jelenie”, od cervus „jeleń”[12]. Gatunek typowy: Serval maculatus A.E. Brehm, 1864 (= Felis serval Schreber, 1776).
  • Servalina: rodzaj Serval J.E. Gray, 1867; łac. przyrostek -ina „należący do, odnoszący się do”[12].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[7][6]:

oraz gatunek wymarły[13]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leptailurus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. N. Severtzov. Notice sur la classification multisériale des Carnivores, spécialement des Félidés, et les études de zoologie générale qui s’y rattachent. „Revue et magasin de zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 10, s. 389, 1858. (fr.). 
  3. A.E. Brehm: Führer durch den Zoologischen Garten zu Hamburg: eine kurze Beschreibung der in ihm zur Schau gestellten Thiere. Wyd. 16. Hamburg: Verlag der Zoologischen Gesellschaft, 1864, s. 53. (niem.).
  4. T. von Heuglin & L.J.F.J. Fitzinger. Systematische Übersicht der Säugethiere Nordost - Afrika’s mit Einschluß der arabischen Küste, des rothen Meeres, der Somáli- und der Nilquellen-Länder, südwärts bis zum vierten Grade nördlicher Breite. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 54 (1), s. 557, 1866. (niem.). 
  5. C. Greve. Die geographische Verbreitung der jetzt lebeuden Raubthieree. „Nova acta Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Germanicae Naturae Curiosorum”. 63, s. 76, 1895. (niem.). 
  6. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 136. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 398. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Leptailurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-03-31].</
  9. M.E. & F.C. Sunquist: Family Felidae (Cats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 141–142. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.).
  10. Palmer 1904 ↓, s. 370.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 288.
  12. a b Palmer 1904 ↓, s. 629.
  13. R. Broom. Notices of a few more new fossil mammals from the caves of the Transvaal. „The Annals and Magazine of Natural History”. Tenth series. 20 (119), s. 512, 1937. DOI: 10.1080/00222933708655373. (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]