Siergiej Mariachin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siergiej Stiepanowicz Mariachin
Сергей Степанович Маряхин
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 7 października 1911
Totorszewo, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 15 czerwca 1972
Moskwa, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19311972
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca: 68 Brygady Pancernej, Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej, Białoruskiego Okręgu Wojskowego, szef tyłów Sił Zbrojnych ZSRR
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa II klasy Order Bohdana Chmielnickiego II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy

Siergiej Stiepanowicz Mariachin (ros. Сергей Степанович Маряхин, ur. 7 października 1911 w Totorszewie, zm. 15 czerwca 1972 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we wsi Totorszewo (wówczas w hubernia niżnonowogrodzkiej, obecnie na terenie obwód niżnonowogrodzki), gdzie ukończył szkołę podstawową. W 1928 rozpoczął naukę w zakładowej szkole hutniczej w Kulebach, a następnie pracował jako wytapiacz.

W czerwcu 1931 został powołany do Armii Czerwonej i skierowany do Saratowskiej Szkoły Wojsk Pancernych. Po jej ukończeniu został dowódcą plutonu w 1 Brygadzie Zmechanizowanej. Następnie był słuchaczem Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego, którą ukończył w maju 1941, po czym objął stanowisko zastępcy szefa sztabu ds. tyłów 99 pułku czołgów 50 Dywizji Pancernej.

W momencie ataku Niemiec na Związek Radziecki pełnił funkcję dowódcy batalionu w 99 pułku czołgów i 13 lipca 1941 przeszedł chrzest bojowy pod Bobrujskiem.

Później kolejno pełnił funkcje: szefa sztabu pułku czołgów, zastępcy i szefa sztabu brygady pancernej, szefa oddziału operacyjnego Zarządu Samochodowo-Pancernego Frontu Briańskiego, Frontu Woroneskiego, szefa sztabu Zarządu Dowództwa Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych Frontu Woroneskiego, szefa oddziału operacyjnego sztabu 4 Gwardyjskiej Armii Pancernej i dowódcy 68 Brygady Pancernej. Brał udział w bitwie pod Kurskiem, bitwie o Dniepr, wyzwalaniu prawobrzeżnej Ukrainy i Polski oraz w operacji berlińskiej i praskiej.

Po zakończeniu II wojny światowej pełnił szereg funkcji sztabowych i dowódczych m.in. w latach 1963–1964 był dowódcą Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej z siedzibą w Legnicy, a następnie w latach 1964–1967 był dowódcą Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1950 ukończył z wyróżnieniem Akademię Sztabu Generalnego.

We wrześniu 1967 został I zastępcą szefa tyłów Sił Zbrojnych ZSRR, a w kwietniu 1968 – zastępcą ministra obrony, szefem tyłów Sił Zbrojnych ZSRR.

Zmarł 15 czerwca 1972 w Moskwie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Potyrała, Władysław Szlufik, Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Częstochowa: WSP, 2001, ISBN 83-7098-662-5, OCLC 831020923.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. II, Wyd. MON, Warszawa 1971
  • Encyklopedia II wojny światowej, Wyd. MON, Warszawa 1975
  • (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, Moskwa
  • (ros.) Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 15, s. 435, Moskwa 1969-1978
  • (ros.) Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986
  • Маряхин Сергей Степанович – Проект ХРОНОС (ros.)