Front Briański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Front Briański – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

I formowanie[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 14 sierpnia 1941 walczył do 10 listopada 1941. Dowódcy Frontu:

Skład: 3, 13, i 50 Armie i Grupa Operacyjna gen. A. Jermakowa. Front rozwinął się w rejonie: Orzeł, Briańsk. Prowadził walki obronne na kierunku: Orzeł, Kursk (30 września - 29 października). następnie brał udział w walkach pod Moskwą. Rozwiązany 10 listopada 1941.

II sformowanie[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 24 grudnia 1941. Kolejni dowódcy:

Skład frontu: 50, 3 i 49 Armia. Rozwinął się na linii: Tarusa, Aleksin, Kosa, Gora, Torchowo, Burakowo, Michajłow w walce przeciwko niemieckiej Grupie Armii "Środek". 28 czerwca - 16 sierpnia 1942 prowadził walki obronne przeciw niemieckiej Grupie Armii "B". 7 sierpnia wydzielono z niego Front Woroneski. 24 stycznia - 5 lutego przeprowadził woronesko - kostromską operację przeciw 2 Armii niemieckiej. Rozwiązany 12 marca 1943. Jego armie weszły w skład Frontu Centralnego i Frontu Zachodniego.

III sformowanie[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 28 marca 1943. Dowódcy:

  • gen. płk Maks Reiter - do 5 czerwca 1943,
  • gen. płk Markian Popow - do 10 października 1943.

Skład; 3, 61, 63 Armie, 3 Gwardyjska Armia Pancerna i 15 Armia Lotnicza. Wziął udział w operacji orłowskiej i operacji briańskiej przeciw 9 Armii niemieckiej. Przemianowany 10 października 1943 na Front Bałtycki. Część jego wojsk weszło w skład Frontu Centralnego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 144.