Sieweczka morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sieweczka morska
Charadrius alexandrinus[1]
Linnaeus, 1758
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd siewkowce
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina sieweczki
Rodzaj Charadrius
Gatunek sieweczka morska
Podgatunki
  • C. a. alexandrinus Linnaeus, 1758
  • C. a. dealbatus (Swinhoe, 1870)
  • C. a. nihonensis Deignan, 1941
  • C. a. seebohmi Hartert & Jackson, AC, 1915
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     występuje przez cały rok

     zimowiska

     zalatuje, sezonowość występowania niepewna

Sieweczka morska[3] (Charadrius alexandrinus) – gatunek małego ptaka z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), związany z wybrzeżami mórz i słonych zbiorników wodnych Eurazji i Afryki. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka i występowanie[edytuj | edytuj kod]

Sieweczka morska zamieszkuje w zależności od podgatunku[4]:

Sieweczka białolica jest w niektórych ujęciach systematycznych uznawana za odrębny gatunek[4][8]. Zaliczane dawniej do C. alexandrinus taksony C. a. nivosus i C. a. occidentalis[5] zostały wydzielone w osobny gatunek o nazwie sieweczka jasna (C. nivosus)[3][4]. W przeszłości sieweczka morska była także łączona w jeden gatunek z sieweczką białoczelną (C. marginatus), jawajską (C. javanicus) i rdzawogłową (C. ruficapillus)[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
Samiec C. a. alexandrinus w szacie godowej ma kantarek, przednią część wierzchu głowy i pokrywy uszne czarne. W tym samym kolorze również plamy na bokach szyi. Pozostałą część wierzchu głowy, grzbiet i skrzydła jednolicie szarobrązowe. Reszta ciała biała. U samicy, samca w szacie spoczynkowej i osobników młodocianych kolor czarny zastępuje ciemnobrązowy. Nogi i dziób ciemne. C. a. dealbatus ma dłuższy dziób, a samiec w szacie godowej ma wierzch głowy z rdzawym odcieniem. Samce C. a. seebohmi mają wierzch głowy jednolicie szarobrązowy, bez czarnej plamy z przodu. C. a. occidentalis są bardziej szare niż brązowe, bledsze i mają krótsze nogi.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 15–20 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 35–45 cm
masa ciała ok. 30–55 g

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Jajo z kolekcji muzealnej
Jaja i wykluwające się pisklę
Biotop
Głównie wybrzeża mórz i słonych jezior.
Gniazdo
W formie zagłębienia w ziemi.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu – lipcu (w zależności od strefy klimatycznej) 3 lub 4 jaja. Zazwyczaj tworzy małe (do 25 par) kolonie.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 23 do 29 dni przez obydwoje rodziców – podczas dnia przez samicę, a nocą przez samca.
Pożywienie
Lądowe i wodne bezkręgowce.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje sieweczkę morską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, według szacunków, zawiera się w przedziale 100–500 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[2]. Od 2014 roku IUCN za osobny gatunek uznaje sieweczkę białolicą (C. (a.) dealbatus), zalicza ją do kategorii „niedostateczne dane” (DD, Data Deficient)[8].

W Polsce sieweczka morska podlega ścisłej ochronie gatunkowej[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Charadrius alexandrinus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Charadrius alexandrinus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. a b c d Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Charadriinae Leach, 1820 - sieweczki (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-04-07].
  4. a b c F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Buttonquail, thick-knees, sheathbills, plovers, oystercatchers, stilts, painted-snipes, jacanas, Plains-wanderer, seedsnipes (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-04-07].
  5. a b c Kentish Plover (Charadrius alexandrinus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
  6. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 35. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2018. „Ornis Polonica”. 60, s. 125–160, 2019. 
  7. Z. Kajzer & M. Sołowiej. Drugie stwierdzenie lęgu sieweczki morskiej Charadrius alexandrinus w Polsce. „Ornis Polonica”. 53, s. 305–308, 2012. 
  8. a b c Charadrius dealbatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2021-04-07] (ang.).
  9. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]